Iran Cultur

Resket Towers

2009-06-28T10:48:00.000-07:00

Resket Towers
Resket Towers, Mazandaran Province, Iran
itto

Resket Towers
The Resket Tower is located in the vicinity of Do Dangeh, and has been constructed in the early 5th century AH. The said is made of brick with a dome which has been decorated with arches. Two brick inscriptions are affixed here, in the kufic, Pahlavi and Sassanide scripts.

Resket Towers and Soliman Tangeh, Mazandaran Province, Iran
Photo Gallery by Jafar Sepehri

Moves to Register Resket Cemetery Towers
Iran Daily
TEHRAN, June 26--Preparations are underway to register the towers of Resket
and Lajin cemeteries, which are among the unique Islamic structures in Mazandaran province, on the UNESCO list of global cultural heritage.Director of Research Center of Resket and Lajin towers, Saeed Soleimani told CHN that studies have been carried out since last February to register the two towers with UNESCO.
He added that the two towers date back to the fifth century AH. The towers are made of bricks covered with plaster. Investigations are continuing and there is every likelihood of coming across fresh findings at the site, he pointed out.
The archeologist said that the two towers of Resket and Lajin were built during the Ghaznavi period when Mazandaran province was ruled by the Pavandian family who were descendents of Sassanid army commanders. The dynasty was ruling the area during the Sassanid reign became Muslims after the advent of Islam. They ruled Mazandaran for 700 years. The two towers were built on the tomb of Shahriar ibn-e Qaroon and one member of the Pavandian family.
He said that scaffolding has been raised around the two towers to enable construction works to reinforce and repair the structures and an expert in this field has been invited to do the job.
Soleimani said that there are some inscriptions on the towers in Kufi and Pahlavi scripts and experts in ancient handwritings have been asked to decipher them.
The two towers were discovered 30 years ago, concluded Soleimani.

برج رسکت
در چهل کیلومتری جنوب غرب شهر ساری قرار دارد و مسیر دست رسی به آن از ساری آغاز و پس از عبور از دو راهی کیاسر و سد سلیمان تنگه به جانب غرب منحرف می‌شود که بیشتر قسمت‌های آن آسفالته می‌باشد. این بنا در بخش دودانگه ساری قرار دارد و باآجر ساخته شده و تزئینات آن شامل مقرنس کاری دو کتیبه آجری به خط کو فی و پهلوی ساسا نی است. احتمالاً مقبره یکی از شهریاران آل باوند بوده و مربوط به قرن پنجم هجری قمری است.
از ویکی‌پدیا

راز برج رسکت آشکار شد
پنجشنبه ۱۵ تیر ۱۳۸۵
TopIranian
نخستين گمانه زني در اطراف برج رسكت، در سواد كوه مازندران راز ايستايي اين بناي اسلامي را در شيب تند كوه فاش كرد. باستان شناسان با سكوي آجري مواجه شدند كه شيب كوه را از بين برده است.

«مهدي عابديني»، سرپرست هيات كاوش در برج رسكت و عضو پايگاه ميراث فرهنگي و گردشگري برج‌هاي لاجيم و رسكت در اين‌باره به ميراث خبر گفت: «برج رسكت در شيب تند كوهي سنگي بنا شده و همواره اين سئوال مطرح بوده كه اين بناي آجري چگونه در اين شيب تند ايستاده است. با طرح اين سئوال گمانه‌اي در اطراف برج زده شد و طي آن بخشي از سكوي آجري نمايان شد كه سطح شيب را براي معماران برج از بين برده است.»

عابديني در ادامه گفت: «در گذشته معمارني كه قصد برپايي برج آرامگاهي رسكت را داشتند با استفاده از تراشيدن سنگ‌هاي كوه حفره‌اي سنگي را به وجود آوردند تا بتوانند سكوي آجري را در داخل آن بنا كنند.»

دو برج آرامگاهي رسکت و لاجين در زمان غزنويان ساخته شده‌اند اما در اين زمان خاندان باونديان که از اسپهبدان ساساني بودند در مازندان حکومت مي‌کردند.

اين خاندان از دوره ساساني در اين منطقه از کشور بوده‌اند اما با ورود اسلام، مسلمان شده‌ و حدود 700 سال در مازندران حکومت کرده‌اند.

دو برج رسکت و لاجين آرامگاه "شهريار ابن قارون"، و يکي از اعضاي خاندان باونديان است.

اين دو برج آرامگاهي با خط نوشته‌هاي كوفي تزئين شده است و قرار شده تا بهترين متخصصان خط اسلامي براي قرائت نوشته‌هاي تزئينات برج‌هاي آرامگاهي به پايگاه ميراث فرهنگي ملحق شوند.

پايگاه ميراث فرهنگي برج‌هاي آرامگاهي لاجيم و رسكت از اسفند ماه سال گذشته به سرپرستي "سعيد سليماني" كار خود را آغاز كرده و قرار است تا با انجام عمليات باستان شناسي و ساماندهي برج‌ها، پرونده اين دو اثر براي ثبت در فهرست ميراث جهاني آماده شوند.

برج رسکت از جمله بناهاي شاخص دوره اسلامي استان مازندران است که بيش از 30 سال مورد توجه قرار نگرفته بود. هم اکنون بخش‌‌هايي از برج‌ رسکت را پوشش گياهان خودرو در برگرفته و هيات مرمت قصد دارند با ايجاد پوششي روي گنبد اين بنا، با سموم مخصوصي گياهان خودرو را از روي آن بردارند.

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather .

Resket Towers IRC880408
Copyright © Iran Culture. All rights reserved --------> Contact Us

Tangestan

2009-06-07T04:44:00.000-07:00

Tangestan
Tangestan County, Bushehr Province, Iran
Tangestan County (Persian: شهرستان تنگستان) is a county in Bushehr Province in Iran. The capital of the county is Ahram-e-Tangestan. Tangestan region in southern Iran is well known for its resistance against the invasion of the British forces in late 19th century. Tangestan County is the home of group of people known as Tangesier. Reis Ali Delvari the commander of Tangesier fighters is known as a national hero in the region.
Tangestan is also famous for its high quality dates in Iran .
From Wikipedia

Reis Ali Delvari
Tangestan County, Bushehr Province, Iran
Photo Gallery by Jafar Sepehri

Bushehr Province
Bushehr orBushire(Persian:استان بوشهر) is one of the 30 provinces of Iran. It is in the south of the country, with a long coastline onto the Persian Gulf. Its center is Bandar-e-Bushehr, the provincial capital. The province has nine counties: Bushehr, Dashtestan, Dashti, Dayyer, Deylam, Jam, Kangan, Ganaveh and Tangestan. In 2005, the province had a population of approximately 816,115 people.

History
The Greeks knew of Bushehr by Mezambria during the battles of Nearchus. A French excavating team however in 1913 determined the origin of Bushehr to date back to the Elamite Empire. A city there, known as Lyan, contained a templethat was designed to protect the compound from naval attacks. Its remains can still be seen today 10 kilometers south of the present city of Bushehr.

A key turning point in the history of Bor event of significance is known to have taken place in this region until the arrival of the European colonialists in the 16th century.

The Portuguese, invaded the city of Bushehr in 1506 and remained there until Shah Abbas Safavi successfully defeated and liberated the Persian Gulf region of their presence. By 1734, Bushehr had once again risen to prominence due to Nadir Shah of the Afsharid dynasty, and his military policies in The Persian Gulf.

Bushehr was selected by Nadir to be the central base of Nadir's Naval fleet in the Persian Gulf. He thus changed the name of the city to Bandar e Nadiriyeh (Nadir's Port). He hired an Englishman by the name of John Elton to help build his fleet. Dutch accounts report his naval fleet to have amounted to 8000-10000 personnel as well as several ship construction installations.

After Nadir's death, the Dutch continued to have good commercial relations in Bushehr, until the British made their debut in Bushehr in 1763 by a contract they signed with Karim Khan of the Zand dynasty. By then, the city of Bushehr had become Iran's major port city in the Persian Gulf. By the Qajar era, Britain, Norway, Russia, Italy, France, Germany, and the Ottomans had diplomatic and commercial offices there, with Britain steadily gaining a foothold in the area. Close to 100 British ships are reported to have docked at the port city every year during the Qajar era.

Some attractions of Bushehr
Despite its unique potentials, Bushehr remains to be developed for absorbing tourists and seriously lacks the necessary investment for tourism. The city of Bushehr has 3-star hotels, an airport, and modern amenities. The Cultural heritage Organization of Iran lists up to 45 sites of historical and cultural significance in the province. Some are listed below:

Persian Gulf Beach(Bushehr)
Deje Borazjan
kakhe tauke (borazjan)
Shahzade Ebrahim (Shazabreim)
Qal'eh Holandiha (The Dutch Castle)
Mabad Poseidon, (Poseidon's temple)
Gurestan Bastani (the ancient cemetery)
Imamzadeh Mir Mohammed Hanifeh
Aramgah (tomb of) Haj Mohammed Ibrahim Esfahani
The Old Church of Kharg Island
Qavam water reservoir
Qazi House
Maqbareh (tomb of) the English General
Shaykh Sadoon Mosque
The Holy Christ Church
House of Raies Ali Delvari
House of Malik
The ancient site of Ray-Shahr which is located 8 km south of Bushehr.
Tomb of Abdul mohaymrn
House Darya Baygui
House of Dehdashti
Castle of Khormuj

Literature
Bushehr has been home to some famous poets. Among them are Faiez Dashti (Dashtestani) (1830-1919) and Manouchehr Atashi. Faiez poems, and dashti(or dashtestani) literature in general, resemble Baba Taher's works. Sadeq Chubak and Najaf Daryabandari are among the most prominent writers in literature of Bushehr.
From Wikipedia

رئیس‌علی دلواری
رئیسعلی دلواری سردار مبارزه با استبداد و استعمار.
او با انگلیسی‌ها که ایران را اشغال کرده بودند در تنگستان به مبارزه برخاست و کشته شد. رئیس علی دلواری در بوشهر می‌جنگید و با سلاح‌های بسیار ابتدایی با انگلیس‌های استعمارگر مبارزه می‌کرد.

رییس علی دلواری فرزند محمد در سال ۱۸۸۱ میلادی در روستای دلوار در ساحل خلیج فارس به دنیا آمد. پدر و نیاکانش کدخدای طایفه ممسنی دلوار بودند که خود بخشی از ایل بزرگ ممسنی است که بیش از دو هزار سال وظیفه پاسداری از سواحل خلیج فارس را عهده دار بودند.

دوران جوانی او همزمان با یکه تازی استعمار انگلیس در خلیج فارس بود. عشق او به ایران باعث همراهی اش با مشروطه خواهان بوشهر برای رهایی ایران از استبداد قاجار گردید.

از سال ۱۹۱۴ میلادی با شروع جنگ جهانی اول به مبارزه با نظامیان انگلیسی مقیم بوشهر برخواست. عملیات چریکی پیروزمندانه او سایر مبارزان تنگستان را تشویق به همراهی با او کرد. تا تابستان ۱۹۱۵ عملیات موفقی را بر علیه نیروی دریایی انگلیس رهبری کرد. انگلسی‌ها مجبور شدند نیروهای کمکی از عراق و هند به بوشهر اعزام کنند و دلوار را به شدت بمباران کردند. رییس علی در یورش شبانه به انگلیسی‌ها از پشت سر هدف گلوله مزدوری وطن فروش قرار گرفت و به شهادت رسید.
از ویکی‌پدیا

تنگستان
شهرستان تنگستان یکی از ۹ شهرستان استان بوشهر است و دارای دو بخش مرکزی و دلوار است. مرکز آن شهر دلوار است.

شهرستان تنگستان دارای ۱۹۲۶ کیلومتر مربع وسعت است و در جنوب شرقی بوشهر قرار دارد و فاصله آن تا مرکز استان ۵۴ کیلومتر است. تنگستان بین ۲۸ درجه و۵۳ دقیقه عرض شمالی و۵۱درجه و۱۷دقیقه طول شرقی قراردارد واز شمال و مشرق به شهرستان دشتستان، از جنوب شرقی به شهرستان دشتی، از جنوب غربی به شهرستان دیر و خلیج فارس، از شمال غربی به شهرستان بوشهر و از غرب به خلیج فارس محدود است.
محصولات تنگستان غلات ، خرما، تنباکو ، مرکبات وانار است. شغل اهالی آن کشاورزی، باغداری، حصیربافی و عبا بافی است.
دلوار یکی از شهرهای تنگستان است که زادگاه رئیسعلی دلواری در این شهر است و در حاشیه خلیج فارس قرار دارد.

آثار تاریخی
آثار باستانی، تاریخی و زیارتی شهرستان تنگستان[۱]: گور دختر، کاخ «کوروش» هخامنشی برازجان، کاروان سرای مشیرالملک برازجان، پل مشیر، کوشک اردشیر، آثار شهر صفاره، تل مر، آرامگاه «شیخ منصور خزاعی، بقعه آقا میرهداف، قلاسوز، آثار تاریخی شهر توز، کاروانسرای دالکی، چهل خانه، کاخ بردک سیاه، شاهزاده ابراهیم، منابع طبیعی سرکره، کوه قلعه در شرق برازجان، کاخ سنگ سیاه در کنار روستای قبوط، تل پهن در جنوب غربی شهر برازجان، شاهزاده »محمد« واقع در شهر ارم، امام زاده دوقلو در روستای خون، قصر دختر در نزدیکی شهر ارم، تل باغ شهید نزدیک روستای بنداروز، شاهزاده »محمد« و قبرستان قدیمی دهرود سفلی، چشمه‌های آب گرم دالکی، درهٔ فاریاب، امام زاده »جعفر« روستای دهقاید، پیر مختک در روستای نظرآقا، حمام قدیم دهرود سفلی، شاهزاده »نورالله« در غرب بنداروز، شاهزاده »ابوالقاسم« در روستای گندم ریز، بی بی خاتون در روستای نظرآقا، شاه »صادق« و شاه »حسنعلی« در روستای خوش مکان، قلعهٔ شهر شبانکاره، شاه »غیب الدین« در روستای سرکره، شاه »قطب الدین حیدر« در روستای درودگاه، قلعهٔ روستای زیر راه، شاه »پسرمرد« در بخش بوشکان، »آغا بابا کوسه« در نزدیکی روستای پلنگی، شاهزاده »احمد« شهر دالکی، شاهزاده »ابراهیم« در نزدیک شهر کلمه، باغ شیرین روستای طلحه، امام زاده »محمد باقر« در روستای دشتی اسماعیل خانی، شاه »نورالدین« روستای چاه عربی، »شاه حسین« روستای چاه خانی، »خلیل خالق« در روستای دهرود علیا، سد رئیس‌علی دلواری بخش شبانکاره، بازار سرپوشیدهٔ شمالی و جنوبی برازجان، بازار تره بار فروشی برازجان و... .
از ویکی‌پدیا

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather .

Tangestan IRC880317
Copyright © Iran Culture. All rights reserved --------> Contact Us

Masjed Soleyman

2009-05-24T04:08:00.000-07:00

Masjed Soleyman
Masjed Soleyman, Khosestan, Iran
Masjed Soleiman (also transcribed as Masjid Soleyman and Masjid-e-Soleiman) (مسجد سلیمان in Persian) {{Lurish language : مجت سولیمان}} is a city in the Khuzestan province in southwestern Iran. The first modern oil wells of the Middle East were discovered and drilled in this area. It is mostly populated by the Bakhtiari Lur people with estimated population of 127,634 in 2005.

Fire Temple Parsoomash
Masjed Soliman, Khosestan, Iran
Photo Gallery by Jafar Sepehri

The name of the city is assumed to have its origins from a belief of local inhabitants calling the ruins of an Achaemenid palace as the Masjed-e-Soleiman, which means "Mosque of Solomon."

Basically, the very primary settlement of the city formed about 100 years ago as a cause of petroleum industry development in Middle East when the first negotiations on the establishment of Anglo-Bakhtiari Oil Company was in progress in between William Knox D'Arcy representatives and Bakhtiari Tribe leaders ( Khans).

In 1908 the first oil well in the Middle East has been drilled in the region of Naftoon in the center of this city, so the 100th year anniversary for the oil drilling in the Middle East will be celebrated in 2008 in this city, also called Masjid-i-Soleiman in brief M.I.S.
From Wikipedia

Oil Industry
Masjed Soliman, Khosestan, Iran
Photo Gallery by Jafar Sepehri

مسجد سلیمان
سایت رسمی مسجد سلیمان
مسجدسليمان بين ۴۸ درجه و ۵۵ دقيقه تا ۴۹ درجه و ۵۳ دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ و بين ۳۱ درجه و ۴۲ دقيقه تا ۳۲ درجه و ۳۷ دقيقه عرض شمالي از خط استوا در حاشيه شرقي استان خوزستان واقع گرديده است . نزديكترين شهر به مسجدسليمان ، شوشتر با فاصله اي به طول ۵۵ كيلومتر است . همچنين فاصله اين شهر تا تهران ۸۶۶ كيلومتر است .

مسجدسليمان از شمال غرب به سردشت دزفول ، از طرف مشرق به ايذه ، از شمال و شمال شرق به منطقه كوچ مشين بازفت در استان چهار محال و بختياري و از سوي جنوب به بخش هفتگل و از جهت مغرب به شوشتر محدود گرديده است .

مساحت اين شهرستان بيش از ۵/۵۹۸۵ كيلومتر مربع و ارتفاع آن از سطح دريا ۱۸۳ تا ۳۶۲ متر است . اين منطقه دنباله كوه هاي بختياري است كه شيب زمين هاي آن به سوي جلگه خوزستان كشيده شده است .

جمعيت مسجدسليمان مطابق سر شماري سال ۱۳۷۵ بالغ بر ۲۲۰۸۹۵ نفر بوده است كه ۱۳۱۹۳۲ نفر آن در پهنه شهر و ۸۸۹۶۳ نفر در گستره بخش ها و روستاها سكونت دارد.

اين شهرستان داراي سه بخش : مركزي ، لاليو انديكا مي باشد.

آب و هواي مسجدسليمان ، با بهاري زودرس اما سرسبز و پر طراوت كه از اواسط اسقند ماه آغاز مي گردد و در اوايل ارديبهشت ماه هواي بهاري تدريجي جاي خود را به گرما مي دهد.

اگر به مسجدسليمان آمديد انتظار نداشته باشيد كه مسجد حضرت سليمان (س) را ببينيد ، حضرت سليمان پسر حضرت داود در سال ۱۱۷۳ق.م پس از پدر به رسالت مبعوث مي گردد و مردم را به شريعت ححضرت موسي (س) رهنمون مي كرد ، وزير او آصف برخيا و همسرش بلقيس را كه بر سرزمين سبا حكومت مي كرد به ياد داريد ؟ اما از اين همه خاطره در اين شهر اثري نيست جز بقاياي يك آتشكده و چند معبد كه بر فراز تختگاهي قرار گرفته اند و آن را به حضرت سليمان منصوب كرده اند .

در فاصله سده هفتم تا نهم پيش از ميلاد قومي آريايي به نام «پارسوا»‌كه از سرزمين يخبندان شمال «‌سيبري» به اين سو كوچ كرده و در سواحل درياچه «اروميه» كه پهنه اي وسيع تر از حال را داشت فرود آمدند و آن گاه به تدريج در دامنه شمال غربي زاگرس كوه هاي بختياري به جلگه خوزستان رهسپار شدند و « مسجدسليمان كنوني» از جمله مناطقي بود كه در آن مسكن گزيدند . اين قوم نيم بدوي و گله پرور كه متكي بر معيشت شباني بودند به تربيت اسب و سگ نگهبان مي پرداختند ، بعد از آشنايي با كشاورزي و ترك كوچ زيستي دراين كوه پايه ها شهر تازه اي ساختند و به ياد سرزمين گذشته خويش «پارسوا» آن را « پارسوماش» ناميدند ، بنابر نشانه هاي به جاي مانده ، تختگاهي است كهن به نام « سرمسجد» ، فاز يك اين تختگاه با فيل سنگ هاي سترگ و به گونه اي پيش آمده و پس رفته كه سه طرف صفّه را دور زده و از سوي مغرب به كوه تكيه داده است . نخست تخت ديني (آتشكده) بر فراز آن ساخته شده است و سپس گرداگرد آن شهري پي افكنده شد ، آن گاه طايفه هاي پارسي به تدريج در ديگر ارتفاعات اين شهر فرود آمدند و به گونه نخست ، تخت ديني ، كاخ رئيس طايفه و مجموعه اي شهري را در منطقه هايي همچون بردنشانده ، قلعه بردي انديكا و شمي ايذه بنا نهادند .

پس از آن آشور باني پال بر ايرانيان بومي «ايلامي ها» شوريد و پايتخت آنان «شوش » را به تصرف در آورد، پارسيان كه تازه نوپايي را تدارك ديده بودند با استفاده از ضعف ايلامي ها «پاسارگاد» پارس را بر پهنه قلمروخويش افزودند ، حكومت مركزي ايران - با غلبه كوروش بزرگ بر آستياگس پادشاهِ ماد - حدود (۵۵۰ پ.م) در پاسارگاد تشكيل گرديد.

مستشرقين و پژوهشگران را عقيده بر آن است كه آثار سرمسجديك اثر مرجع فرهنگي و تاريخي است كه پاسارگاد پارس از روي آن الگو بر داري شده است.

بدان گاه كه بزرگترين ميدان نفت خاورميانه در ۵ خرداد ماه ۱۲۸۷ خورشيدي در مسجدسليمان كشف گرديد و در شمار يكي از نقاط ثروتمند دنيا و محل تردد سياستمداران و سودپرستان آن سوي عالم گرديد جز بقاياي همين آتشكده دوران كهن كه مسجدسليمان ناميده مي شود آباداني ديگري وجود نداشت و تنها طايفه هاي بختياري به هنگام كوچ ، چند روزي در اين منطقه توقف كوتاهي مي كردند.

سایت ویکی پدیا درباره شهرستان مسجدسلیمان

مسجد سلیمان شهری است که در میان کوههای زاگرس در استان خوزستان واقع شده است.

از شمال شرقی به شهرستان شوشتر و از شمال غربی تقریبأ به بخش لالی و از غرب به شهرستان ایذه و از جنوب به شهر اهواز ارتباط دارد. اکثر جمعیت این شهر از ایل بختیاری هستند.

روستاهای اندیکا و لالی و دشت بزرگ از بخش‌های اطراف این شهر هستند. یکی ازتفریحگاهای دیدنی این شهر منطقه‌ای بنام تمبی است، و مکان تاریخی وباستانی بنایی بنام سرمسجد است که در کنار منطقه سرکوره‌ها واقع شده است.

یکی ازعوامل ایجاد و گسترش شهر مسجدسلیمان اکتشاف نفت دراین منطقه است.

نفت
اولین چاه نفت ایران در این شهر در منطقه‌ای بنام میدان نفتون درسال ۱۲۸۷ به نفت رسید. شروع حفاری این چاه درسال ۱۲۸۶ خورشیدی و خاتمه حفاری درسال ۱۲۸۷ خورشیدی بود.

اولین چاه ۳۶۰ متر(۱۱۷۹ پا) عمق داشت که از آن روزانه ۳۶۰۰۰ لیتر (معادل ۸۰۰۰ گالن) نفت استخراج می‌شد. نیروی محرکه ماشین‌های استخراج نفت از این چاه از بخار آب تامین می‌شد و به استیم (STEAM) معروف بود.

[شرکت ملی نفت]درمحل استخراج آن درمنطقه دره خرسون(دره خرسان)درحال حاضر موزه‌ای بر پا کرده است.

معماری
برخی ساختمان‌های مسجدسلیمان که در دوره فعالیت شرکت نفت ایران و انگلیس ساخته شده‌اند سبک معماری انگلیسی دارند و بخش‌هایی از آن هنوز به نام‌های انگلیسی آن دوره مانند منطقه کمپ کرسنت و اسکاچ کرسنت معروف است. برخی مردم مسجدسلیمان گاه این شهر را M.I.S می‌نامند که مخفف نام Masjed-I-Soleiman و یادگار دوره فعالیت شرکت نفت ایران و انگلیس در این شهر است.

وضع حاضر
مسجد سلیمان پس از اتمام کارهای استخراج نفت در این شهر به شهری مصرف کننده و فاقد امکانات تولیدی واشتغال تبدیل شده است.

با اینکه سد شهید عباسپور، یکی از بزرگ‌ترین سدهای ایران، درجوار این شهر است مردم از نظر آب هنوز در مضیقه بوده و بصورت ساعتی (سه الی چهار ساعت در روز) از آب استفاده می‌کنند.

مردم بعضی مناطق مسجد سلیمان به جهت وجود میدان‌های گازی، گاه دچار مسمومیت‌های ناشی از استنشاق بوی گاز می‌‌شوند و در مواردی ساکنین شهر طی یک برنامه ضربتی مجبور به نقل و انتقال شده‌اند.

در چند سال اخیر توجهی به ایجاد زیر ساخت‌های صنعتی و گسترش اشتغال در این شهر شده است.

قرار است که در سال ۲۰۰۸ میلادی جشن صدمین سالگرد اکتشاف نفت در خاورمیانه و انقلاب صنعتی ایران در این شهر برگزار شود.

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather .

Masjed Soleyman IRC880303
Copyright © Iran Culture. All rights reserved --------> Contact Us

Elam

2009-05-09T23:10:00.000-07:00

Elam Province
Īlām, also Elam Kurdish, is one of the 30 provinces of Iran. It is in the south-west of the country, bordering Iraq. Its provincial center is the city of Ilam. Covering an area of 19,086 square kilometers, the cities of the province are Ilam, Mehran, Dehloran, Dareh Shahr, Shirvan and Chardavol, Aivan and Abdanan. It neighbors Khuzestan province in the south, Lurestan province in the east, Kermanshah province in the north and Iraq in the west with 425 kilometers of common border. The population of the province is approximately 540,000 people (2005 estimate).
From Wikipedia

Siahgel Fire Temple Eivan - Elam
Photo Gallery by Jafar Sepehri

Dehloran - Elam
Dehloran city is located in the south of Ilam (Elam) province 910 kilometers from Tehran enjoying an arid and semi-arid climate. It is situated on the southern slope of Dinarkooh. In past, it was known as "the village of Lurs". The remains of historical monuments and discovered vestiges indicate that the antiquity of the region dates back to the pre-historic and Sassanide periods. Dehloran has not developed due to water shortage. The city was severely damaged in the imposed Iraq war. But now it is reconstructed and is paid due attention. This area is known for its oil fields with a long history of exploitation.
itto

Shirin Farhad, Eivan - Elam
Photo Gallery by Jafar Sepehri

استان ایلام
استان ایلاماستان ایلام یکی از استان‌های کشور ایران است که در باختر این کشور و در ناحیه‌ای کوهستانی و نیمه گرم قرار گرفته‌است. مرکز این استان شهر ایلام است . استان ایلام از غرب با کشور عراق، از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان و از شمال با استان کرمانشاه همسایه‌است.
این استان از استان‌های جنگلی ایران است و به خاطر زیبایی طبیعتش از آن با نام عروس زاگرس نیز یاد می‌شود. پیش از دوره رضاشاه به این ناحیه پشتکوه می‌گفتند.
پیشینه
نام منطقه استان ایلام در زمان باستان، اریوجان بوده‌است. در جای خود شهر ایلام کنونی در قدیم شهری به نام ردین بوده و بعدها یعنی در زمان فرمانروایی حاکمان محلی آن یعنی والیان، حسین‌آباد نام داشته که در سال ۱۳۰۸ خورشیدی در زمان رضاشاه پهلوی ایلام نام گرفته‌است.

تقسیمات کشوری
استان ایلام دارای هفت شهرستان به این شرح است: آبدانان، ایلام، ایوانغرب، دره شهر، دهلران، شیروان و چرداول و مهران.
ایلام تاسال ۱۳۴۲ بخشی از استان کرمانشاه بود اما بر اساس تقسیمات کشوری آن سال به استان تبدیل شد. طی این تقسیمات، بخش‌هایی از لرستان و خوزستان به ایلام ملحق شدند. این ملحقات شامل دره‌شهر از لرستان و موسیان از خوزستان می‌شد.

نقاط شهری استان ایلام عبارت‌اند از: آبدانان، آسمان‌آباد، ارکواز، ایلام، ایوان، بدره، پهله، توحید، چوار، دره‌شهر، دهلران، زرنه، سرابله، صالح آباد، لومار، مورموری، موسیان، مهران و میمه.
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

Oil Sping Dehloran- Elam
Photo Gallery by Jafar Sepehri

دهلران
دهلران نگين درخشان ايلا م
نظر به اهميت گردشگري در ايران و شناسايي مناطق بکر و ناشناخته، از آنجايي که ايران اسلامي داراي جاذبه هاي فراوان توريستي و گردشگري است امروزه صنعت جهانگردي جايگاه خاصي در اقتصاد کشورها داشته و از اهميت ويژه اي برخوردار است، به طوري که در بعضي از کشورها درآمد ارزي ناشي از صنعت گردشگري يکي از منابع عمده آنها محسوب مي شود.
مبادلات بين المللي گوياي آن است که حجم وسيع مبادلات اين صنعت در جهان بيش از 30درصد کل مبادلات بين المللي با جريان جهانگردي داخلي آغاز مي شود به عبارتي صنعت گردشگري در برنامه هاي توسعه اقتصادي عمده ترين زير بخش بازرگاني اعم از داخلي و خارجي است که به توسعه هر سه بخش اقتصاد يعني صنعت، کشاورزي و خدمات اثرات تعيين کننده اي به صورت مستقيم و غيرمستقيم دارد و به همين خاطر در رشد و توسعه متعادل و توزيع عادلانه درآمدها از جايگاه خاصي برخوردار است. از آنجائي که ايران نسبت به بسياري از کشورهاي جهاني در زمينه جاذبه هاي طبيعي، فرهنگي، تاريخي، باستاني، اسلامي و هنري مزايايي دارد اما هنوز نتوانسته ايم جايگاه والاي خود را چه در زمينه داخلي و چه در زمينه جهاني به دست آورده و توانايي هاي بالقوه خود را به فعل در آورد.
با نگاهي به تاريخ صنعت فوق در ايران و فراز و نشيب هايي که قبل و بعد از انقلاب اسلامي داشته، رشد و توسعه آن، بطور مداوم دچار تحولاتي شده است که در حال حاضر با ويژگي هاي مناسبي که گفته شد مورد توجه و نظر قرار گرفته است.علاوه بر آن صنعت جهانگردي نه تنها در بخش توسعه اقتصادي، چرخه اي توليدي کشورمان را به حرکت در مي آورد بلکه در بخش توسعه اجتماعي و فرهنگي نيز تعامل فرهنگي، تقويت و روابط بين المللي، احياي ارزش هاي اسلامي ايران را فراهم مي کند ودر اين راه فرصت ابتکار عمل را در جهت احيا و تعالي بعد معنوي و اخلاقي انسانها را در اختيار ما مي گذارد، منطقه استان زيبا ودل انگيزايلام يکي از مناطق بکر و ناشناخته علي الخصوص در پايگاه گردشگري منطقه شهرستان دهلران داراي ويژگي خاص است که دراين راستا مي توان به سايت گردشگري منطقه آبگرم اشاره نمود که از لحاظ اکو توريسم طبيعي و گردشگري و اهميت منطقه مي توان آنرا به علاقمندان فرهنگ گردشگري معرفي کرد.

موقعيت تاريخي وجغرافيايي استان ايلام
استان ايلام در محدوده جغرافيايي زاگرس در جنوب غربي کشوراسلامي ايران در فاصله بين استان هاي لرستان، کرمانشاه، خوزستان و در همسايگي کشور عراق به طول 420 کيلومترمرز مشترک قرار دارد.
جائي که اينک در کشور بزرگ ايران، استان ايلام ناميده مي شود به عنوان جزئي از سرزمين ايران سرنوشتي مشابه با ديگر قسمت هاي ايران به ويژه نواحي غربي داشته است.
حکومت باستاني ايلام که در جنوب اين منطقه حاکميت داشت در دوره هاي اوج قدرت خويش به ايلام کنوني نيز مسلط مي شد، سپس آشوريها به عنوان حکومتي سلطه گر حکومت ايلام را نابود کردند و بر صفحات غربي ايران چيره شدند. شاخه اي از آنها به نام مادها در نواحي غربي ايران ساکن شدند که در ابتدا خراج گزار آشور بودند.
ماد ها همواره مي کوشيدند که از تسلط آشوري ها رهائي يابند، بدين منظور به رهبري ديااکو حکومت ماد را بنيان نهادند.
اين تلاش در زمان فره ورتيش به ثمر نرسيد، زيرا فره ورتيش در نبرد با آشورها کشته شد. سرانجام هوخشتره توانست آشوري ها را شکست داده حکومت مستقل و مقتدر ماد را بوجود آورد.
اطلاق نام " ايلام " به اين منطقه درسال هاي اخير صورت گرفته است. واليان ابوقداره به مناسبت نام حسينقلي خان ابوقداره و حسين آباد مي گفتند، اما نام اصلي آن در روزگار گذشته ماسبذان - ماسپندان - يا ماسه بدان بوده است.
ايلاميان از نژاد آسيائي يا زاگرو ايلام که بعضي از دانشمندان نژادشناسي آنان را جزو دسته اقوامي از نژاد و زبان قفقازي يا خزري مي دانند و زبان ايشان ازدسته زبانهاي پيوندي بوده است.
آنچه در اينجا قابل ذکر است اينکه اين مناطق در سال هايي از اوج حکومت ايلاميان جزو حکومت ايلام بوده است و همزمان با آن ها اقوام محلي ديگري چون کاسي ها و گوتي ها نيز مي زيسته اند. پس از سقوط ايلامي ها و بيش از آن استان ايلام يکي از مراکز عمده زندگي مادها بود.
وجود اسم هائي مانند ماداکتو - ماهي دشت ( مايشت ) و کوه مانشت اشاراتي است که ما را به واقعيت تاريخي استان رهنمون مي کند.
در عهد ساسانيان ايلام جزو سرزمين " پهله: پهلو " يعني استان بزرگي که بعدا اعراب آنرا جبال ناميدند بود. پهله همان سرزميني است که پادشاهان اشکاني نخستين پادشاهي را از آنجا آغاز کرده اند. ماسبذان يا ماسه بدان يا ماسپتان، مهرجانقدن جزو آنهاست.
شهرهاي مشهور دوره ساسانيان عبارت بودند از سيمره مرکز مهر جانقدق که بعدها دره شهر يا در يا داراشهر ناميده شده است.
شيروان يا سيروان حاکم نشين ايالت ماسبذان. آثار خرابه هاي شهر سراب کلان شيروان که به قول يکي از محققين شيروان جائي بوده که در آنجا دانشگاه وجود داشته است.
دره شهر و شيروان محل ييلاقي بعضي از امراي عهد ساساني بود و هنوز آثار شهرهاي دژ و حتي تنگ بهرام چوبينه معروف است باقي است.
آخرين فرمانرواي عهد ساساني شايد هرمزان بوده است که بر سيمره مرکز دره شهر حکمراني مي نموده است. درکتاب جغرافياي پيشکوه و پشتکوه نوشته دکتر سکندر امان اللهي از آن نيز نام برده است.
سرزمين ايلام بعد از حمله سپاهيان اسلام، در تقسيمات و تشکيلات اسلامي هنوز هم جزو ايالت جبال يا کوهستان بود. سيمره و شيروان که هر يک از آنها ايالتي بودند جزو حيطه حکومتي و بصره محسوب مي شدند. در عصر مغول اراضي پشتکوه و ازطراف خرم آباد را لرکوچک مي خواندند.
غلامرضا خان والي که ظاهرا يکي از قدرتمند ترين واليان پشتکوه بوده است در مرکز ايلام به نام حسين آباد مرکز حکومتي خود را بنا گذاشت و سالها آنجا را تا دوره هاي بعدي حسين آباد والي مي ناميدند.
حکام لرستان در دوره هاي بعدي که همگي از جانب قاجار انتخاب مي شدند بيش از نصف سرزمين خود را از دست دادند و حکومت آنها فقط به پشتکوه محدود شد. آخرين والي پشتکوه در سال 1307 شمسي توسط رضاشاه سرکوب و به عراق پناهنده شد و پس از مدتي در همان جا درگذشت. از آن پس با تصويب فرهنگستان ايران حسين آباد به ايلام تغيير نام داد و با تشکيل سلسله پهلوي و گماردن حکام دولتي از قدرت و نفوذ واليان و حکام محلي درايلام کاسته شد.
استان ايلام داراي شهرستان هاي ايلام، دهلران، شيروان چرداول،ايوان،آبدانان ودره شهر است که نقطه اهميت توريستي آن مجموعه سايت گردشگري دهلران است. وسعت استان 19064 کيلو متر است.
اين استان داراي شهرستان هاي مورداشاره فوق بوده که در دو ضلع جنوبي و شمالي ازيال و دامنه کبير کوه واقع شده اند.

موقعيت جغرافياي استان ايلام
استان ايلام همانطورکه اشاره گرديد در جنوب غربي کشور اسلامي ايران و در همسايگي استان هاي کرمانشاه، خوزستان، لرستان و بخش مهمي ازمرز عراق واقع است. اين استان داراي جنگل هاي انبوه در منطقه کوهستاني ايلام، ايوان، شيروان چرداول و ملکشاهي و قسمت هايي از شهرستان هاي مهران، دهلران وآبدانان است. وجود دره هاي عميق و کوهستاني بودن منطقه باعث شده تا 14 رودخانه پرآب استان را درنورديده وعموما به خاک عراق يا بخشي به استان خوزستان سرازيرشود. رودخانه هاي سيمره، دوايرج، کنجانچم، ميمه، گدارخوش، کنگير از جمله آن موارد است. جنگل هاي استان ايلام شامل درختان بلوط، زالزالک، ارجن، کيکم وانواع واريته هاي ديگر درختي هستند. اين استان داراي دشت هاي وسيعي ازجمله دشت عباس دهلران، دشت مهران، دشت صالح آباد و دشت دره شهر است که به دليل موقعيت خاص اقليمي و جغرافيايي از لحاظ کشاورزي ودامپروري حائز اهميت است. ايجاد سدهاي بزرگ آبي و آب بندهاي فراوان درمنطقه اهميت اين استان را بالا برده و به همين ترتيب استان از لحاظ دامپروري و دامداري داراي بيشترين دام در منطقه مي باشد و هر ساله نيز استان پذيراي گله داران استان هاي کرمانشاه، همدان و لرستان در فصول ييلاق وقشلاق است. وجود غارهاي طبيعي فراوان درمنطقه از جمله غارکنارتاريکه سيوان کوه بدره، غارطلسم ايوان، غارهاي کبوترلان زرين آباد، غارخفاش دهلران وغارانفجاري کله جوب ايوان و تعدادي ديگري ازغارهاي طبيعي و تاريخي توجه به گردشگري رادرپي داشته است.

تاريخ و جغرافياي شهرستان دهلران
دهلران در محدوده جغرافيايي جنوب استان ايلام در حد فاصل شهرستان هاي آبدانان، مهران و انديمشک در استان خوزستان و مرز عراق واقع است دهلران از نظرآب و هوايي بخشي ازمنطقه گرم و خشک ايران به شمارمي رود. وجود رشته کوه زاگرس درشمال اين شهرستان نقش بسيا رمهمي درتنظيم 888 آب و هوايي آن به وجود مي آورد و باعث مي شود که در بعضي از فصل ها هواي آن معتدل شود. حدودا درجه حرارت آن به 48 تا50 درجه سانتيگراد وحداقل درجه حرارت درسردترين روزهاي سال بندرت به صفر درجه مي رسد، در تابستان به علت گرماي زياد و شن هاي روان که درمرز عراق واين منطقه وجود دارد گرد وغبار زيادي در بعضي روزها منطقه را مي پوشاند در مناطق کوهپايه هواي آن درتابستان نسبتا معتدل استکه عشاير در آنجا ساکن هستند. مقدار بارندگي کم است و هر سال نسبت به سال ديگر تغييرات دارد. فصل خشک از ارديبهشت تا اواخر مهر ماه است. بارندگي بيشتر در فصل زمستان و از آذر ماه تا ارديبهشت ماه بارندگي وجوددارد.
مهمترين آثار فرهنگي،تاريخي وتوريستي دهلران عبارتند از:

آ ثار تاريخي
- تپه تاريخي علي کش ومحمد جعفر در نزديکي موسيان
- تپه هاي موسيان
- آثار تاريخي چهار طاق سحيه
- تپه کلاته
- تپه هاي فرخ آباد
- آثارتاريخي ميمه آباد
- آثارتاريخي پهله زرين آباد
- آثارچهارتاقي واقع درنزديکي سيدابراهيم بردي
- آثارقبورباستاني روستاي بردي
- آثارتپه تاريخي وجذاب قلعه شياق ياشياخ
- آثارپل تاريخي هفتکده زرين آباد

آثار طبيعي
چشمه هاي قير روان
- تفرجگاه اناران
- تفرجگاه غارخفاش
- تفرجگاه چشمه قير
- تفرجگاه منطقه کاور
- تفرجگاه حورو کوربا اهميت اکولوژيکي و گياه شناسي
- تفرجگاه به منظور برداشت گلهاي فصلي نرگس در ايام بهار
- تفرجگاه بيشه دراز
- تفرجگاه هفت کده
- آبشارهاي آبکانها
- آبشار منطقه کاور
- غار آبي بيشه دراز
- غارهاي کبوتران -غارهاي شماره يک وشماره 2 کبوترلان

چشمه هاي آبگرم دهلران
چشمه هاي آبگرم با خواص درماني و گوگردي در فاصله 3 کيلومتري از شهر دهلران در دامنه کوه سياهکوه ونزديک به غارخفاش قراردارد. اين چشمه آبگرم با دماي حدود 50 درجه سانتيگراد داراي چشمه هاي بهداشتي آبگرم و استخرهاي لجن درماني بوده که از اهميت درماني خاصي برخورداراست.
آب اين چشمه ها در طول روز با توجه به انعکاس نورخورشيد به صورت هفت رنگ خودرانشان مي دهد. از خواص درماني اين چشمه براي رماتيسم، حساسيت، دمل، زخمها وهمچنين شکستگي استخوان و کوفتگي بسيارموثراست. اما کساني که دچار ناراحتي هاي قلبي هستند به علت گوگرد زياد در منطقه بايد ازچشمه استفاده نکنند هم اکنون شهرداري تاسيساتي در آنجا احداث نموده است که به خصوص در ايام بهار و زمستان مورد استفاده قرارمي گيرد اين چشمه هاي آبگرم به صورت رودخانه در پايين دشت سرد شده و به نام سرگرو يا سرگراب براي مصارف کشاورزي و گوسفندان استفاده مي شود و حتي اين تغيير رنگ روزانه آب گرم به صورت يک ضرب المثل محلي در آمده که مي گويند افرادي که داراي ماهيت نيستند مانند آب گرم دهلران هستي که روزانه به چند رنگ تغييرمي کند هنوز بررسي علمي و فراگيري درباره آن انجام نشده وهم اکنون حمامي ازسوي شهرداري دهلران احداث گرديده ولي با توجه به اين که با روش هاي علمي انجام نگرديده درحال فرسوده شدن به علت گوگرد زياد است.
بيشتراوقات به ويژه در هواي معتدل بوي گوگردي اين چشمه ها فضاي شهر را در برمي گيرد و جريان اين آب درجنوب غربي دهلران منطقه شوره زاري را به وجود آورده که پوشيده ازگياهان گزاست.
اين منطقه درسايت گردشگري شهرستان دهلران قراردارد، حتي گل ها و گياهان منطقه در سايت مربوطه ازشهرستان دهلران تااطراف چشمه هاي آبگرم از اهميت خاصي با توجه به وجود آبگرم برخوردار است. اين چشمه ها داراي آبي است که با خواص گوگردي از دل زمين مي جوشد ودر مسير رودخانه نيز آب معدني جريان دارد. سالانه خصوصا در ايام نوروز و زمستان هزاران نفر از اطراف و اکناف و شهرستان ها و استان هاي همجوار منطقه را مورد بازديد قرار مي دهند.
در چند سال گذشته هم با تجهيز آن و سروسامان گرفتن اين آبگرم در جذب گردش هر چند اندک اقداماتي مثبت انجام گرفته است. نياز است دولت به کمک سرمايه گذاران خصوصي ومشتاق و در جهت ايجاد تاسيسات و امکانات رفاهي و تفريحي جهت جذب توريسم خارجي وداخلي ونزديکي به کشورعراق ازآن استفاده متناسب شود.
غارخفاش
غارخفاش يکي ازپديده هاي نادر طبيعي کشور و حتي در بين کشورهاي منطقه استکه حدود 1 کيلومتر از چشمه هاي آبگرم فاصله دارد.
اين غار طبيعي که حدود 265 متر طول دارد و داراي استالاکيت ها و استالاکميت هاي فراواني است در اين غار ده ها گونه ازخفاش دمدار، خفاش بال پهن وجود دارد ونکته قابل توجه در اين غار دو چيز است که بسيارحائز اهميت است.
الف: فراواني خفاش دراين غار که تعداد آنها به ده ها هزارمي رسد. اين خفاش ها در هنگام غروب از اين غار به صورت دسته هاي بزرگ خارج شده و در اين هنگام فضاي جالبي رابه وجود مي آورند اين خفاش ها مسافتي 3 کيلومتري تا شهر را طي مي کنند و در سال هاي قبل که خانه ها اکثرا گلي و زياد نبوده در بعضي خانه هاي قديمي مي ماندند اما هم اکنون بعد از طي مساحت زيادبه غاربرمي گردند.
ب: وجود لايه هاي فضله حيواني ناشي ازفضولات خفاش ها که در طول دوران تاريخي که مجموعا روي هم انباشته شده است. البته اين نوع فضله به عنوان قوي ترين کود حيواني در زراعت کشاورزي و ساير موارد مورد توجه قرار گرفته است و مشهور است که در تپه هاي تاريخي علي کش و محمدجعفرکه توسط هيات باستان شناسي در سال هاي قبل از انقلاب مورد کاوش واقع شده است از اين فضله در بخش کشاورزي استفاده شده است و در تاريخ آمده است که دهلران درکنارتپه علي کش اولين مهد تمدن کشاورزي درغرب فلات ايران است. اين غار به عنوان يکي از غارهاي مهم ودست نخورده جهان به عنوان اولين غارخفاش و مورد توجه گردشگران و محققان ودانشمندان قرارداشته است.
اين غار در سه کيلومتري شمال شرقي شهر دهلران در دامنه کوهي مشرف به دره و چشمه هاي آب گرم دهلران واقع شده است. اين غار به علت زندگي ميليون ها خفاش درداخل آن، به غار خفاش معروف شده است. خفاش هاي آن از نوع دم دار و بزرگ هستند. اين غار دهليزهاي وسيعي دارد که عمق بعضي از قسمت هاي آن به 400 متر مي رسد.
غار خفاش دهلران يکي از غارهاي تاريخي عصر غارنشيني است که بعدها به زيستگاه خفاش تبديل شده است.
موضوع مورد توجه اين غار وجود توده عظيم و ضخيم فضله خفاش در کف غار است که طي هزاران سال پديد آمده است و کشاورزان از آن براي تقويت زمين هاي زراعي استفاده مي کنند. غار خفاش در فهرست آثار ملي ثبت شده و مورد حفاظت و مراقبت است.
چشمه قيرروان
اين چشمه در حد فاصل 3-2 کيلومتري در ضلع شرقي چشمه هاي آبگرم و در فاصله 4-2 کيلومتري شهر دهلران قراردارد. اين چشمه که دائما قيرتراوش مي نمايد مخصوصا در ايام تابستان و همزمان با گرمي هوا چشمه آن جريان مي يابد و همزمان با آن آب درآن محل جاري مي شود.
شايد با اين موارد زيادکاني در منطقه و به دليل وجود نفت و گاز و منبع گوگرد و.... اين چشمه از زمين مي جوشد و مي تواند به عنوان يکي از پديده هاي نادر در جهان از اين چشمه نام برد. البته در کنار آتشفشان تفتان در بلوچستان، چشمه گل فشان وجود دارد که گل در حالت حباب غل غل مي کند و لجن آن دائما در تحرک است. ولي اين منطقه کمترحائزاهميت است که قير طبيعي به طورفراوان در زمين مسطح جاريست و از دوران تاريخي اين نقطه حائز اهميت بوده است. هنوزآثار ريل آهن که توسط انگليس ساخته شده است درآن محدوده باقي مانده که نشان ازتوجه به منطقه بوده است.
در فصل تابستان به علت گرماي زيادکه نزديک به 49 درجه مي رسد قير سراسر منطقه را مي پوشاند وحتي باعث مي شود احشام و حيوانات وحشي و پرندگان به خاطرآب خوردن در قير گير افتاده و از بين مي روند در سال 1919 انگليسي ها که در اين منطقه مستقر بودند قير و نفت اين منطقه راجمع آوري کرده و از طريق ريل قطار که هنوز آثار وخرابه هاي آنها وجود دارد به عراق انتقال مي دادند.
غار قلاپيکه (قلعه پوکه)
اين غار در نزديکي مسير اصلي جاده مهران - دهلران در ارتفاعات انار دهلران واقع شده است. دهانه غار بسيار تنگ و طول دهليز اول بين 40 تا 50 متر و طول دهليز دوم پس از طي 190 متر به بن بست مي رسد. ارتفاع غار حدود 16 متر و مساحت آن با توجه به تالارهاي عظيم موجود، حدود دو هزار متراست. درون غارقلاپيکه چاه هايي است که جهت دسترسي به آن بايد از وسايل ايمني و طناب استفاده کرد. براي افراد مبتلا به بيماري قلبي خطرناک است.
غارهاي ملک و کبوترلان
اين غارها در ارتفاعات کبيرکوه به فاصله چهار کيلومتر از همديگر در مجاورت روستاي آکره بيد زرين آباد قرار دارند. طول غار ملک 300 متر و طول غار کبوترلان حدود 400 متر است. ارتفاع غارها بين 5 تا 30 متر و دهانه آنها چاه مانند است. در نتيجه حفاري هاي غيرمجاز، از غار ملک استخوان هاي استالاکتيت و استالاگميت هاي زيبايي دارند.
کوه دينارکوه
دينارکوه در 25 کيلومتري شمال دهلران واقع شده و ارتفاع آن 1955 متراست. اين کوه به صورت قوسي از شمال به جنوب کشيده شده و2 کيلومتر طول دارد ناحيه آبدانان را در دامنه شرقي خود جاي داده است.
رودخانه هاي ده بانه، آب سيول، آب خزينه و آب گل از اين کوه سرچشمه مي گيرند. اين کوه از جنوب شرقي به سياه کوه متصل مي شود و کوه دال دردامنه شمال غربي آن واقع شده است. قله هاي آن در زمستان برفگير و مکان قشلاق عشايرمختلفي است
قلعه تاريخي شياق ( شياخ )
قلعه يا شهر باستاني شياخ برفراز تپه اي بين دو رودخانه در تنگ معروف به وويله و در دامنه کوه هاي تخت پيران در شمال غربي و تخت نيله در شمال شرقي بخش زرين آباد شهرستان دهلران و در نزديکي روستاي بردي، واقع شده است.اين قلعه به دوره ساساني تعلق دارد و چون در نزديکي بين النهرين قرار داشته به عنوان انبار آذوقه نيز مورد استفاده قرار مي گرفته است. بقاياي اتاق هاي قلعه نيز که جهت اسکان فرماندهان و حکمرانان ناحيه استفاده مي شده است، هنوز مشهود است.
مردم سالاری

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

Elam IRC880220
Copyright © Iran Culture. All rights reserved --------> Contact Us

2009-01-11T23:59:00.000-08:00

Quran Gate
Qoran Gate Shiraz, Iran
also known as: Darvazeh Ghoran (in persian)
At the entrance of the Shiraz city and in the Allaho Akbar Gorge, about 1000 years ago a gate was built on top of which Karim Khan Zand consequently built a small room containing a Qoran. In 1938 due to road developments the old monument was destroyed. About ten years later the gate was restored and ever since it is known as the Qoran Gate.
ITTO

Quran Gate Shiraz, Iran
Photo Gallery Ardeshir Soltani

Qur'an Gate
Qur’ān Gate (Persian: دروازه قرآن, Darvāzeh Ghor'ān) is a historic gate in the southern-central Persian city of Shiraz

Location
Darvaze Qur’ān is located at the northeastern entrance of Shiraz on the way to Marvdasht and Isfahan, between Baba Kouhi and Chehel Magham Mountains near Allah-O-Akbar Gorge

History
The Gate was first built during the reign of 'Adud ad-Dawla. By the time of the Zand dynasty, it had sustained a lot of damage, so it was restored and a small room on top was added, in which were kept hand-written Qur’āns by Sultan Ibrahim Bin Shahrokh Gurekani. The two Qur’āns are known as Hifdah-Man.[1] Travellers passing underneath the gates were believed to receive the blessing of the Holy Book as they began their trip or journey from Shiraz.
During the Qajar dynasty, the gate was damaged by multiple earthquakes; it was later restored by Mohammad Zaki Khan Nouri.[1] In 1937 the two Qur’āns were taken from the gate and were taken to the Pars Museum in Shiraz, where they remain today. In 1949 the arch of the gate was restored by Hosein Igar, a merchant also known as E'temad Al-Tejar.[1]
Today the gates are part of a city park where Shirazis relax and picnic during their leisure hours.
From Wikipedia, the free encyclopedia

دروازه قرآن
دروازه قرآن یکی از دروازه‌های به جای مانده از دوره‌های قدیم در شیراز است که امروزه به عنوان یکی از آثار تاریخی این شهر به حساب می‌آید.

موقعیت
دروازه قران در شمال شرقی شهر شیراز در تنگ الله اکبر میان کوه چهل مقام و کوه باباکوهی قرار دارد و در واقع در خروجی شیراز بسمت شهر مرودشت واقع شده است.

تاریخچه
این دروازه در ابتدا در زمان سلطنت عضد الدوله ساخته شد. در دوره زندیه صدمات زیادی به این بنا وارد آمد که پس از ترمیم اتاقی به بالای آن افزوده شد و دو قرآن خطی در آن نگهداری می شد. دروازه قرآن مجدداً در دوره قاجاریه به علت وقوع چندین زلزله دچار صدمات زیادی شد که محمد زکی خان نوری آنرا تعمیر نمود. در سال ۱۳۱۶ هجری شمسی دو قرآن خطی موجود در آن به موزه پارس انتقال یافت که همچنان در این موزه نگهداری می‌شوند. این بنا در گذشته طاق قران نیز نامیده شده است. روزهای اول هرماه مردم از شهر خارج شده و از زیر این طاق عبور می کرده اند. دروازه قرآن در سال ۱۳۲۸ با همت بازرگانی بنام حسین ایگار دوباره مورد مرمت قرار گرفت.
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

Quran Gate Shiraz IRC871023
Copyright © Iran Culture. All rights reserved --------------> Contact Us

2009-01-11T10:32:00.000-08:00

Googad Citadel
Googad Citadel Golpayegan, Iran
Googad Citadel (Castle) relic of the pastis, located near the city of Golpayegan in Isfahan province, it dates back to about four centuries.

Googad Citadel (Castle) Golpayegan, Iran
My Special Thanks to Mr Jafar Sepehri

The only written document that has been left from the citadel belongs to about 130 years ago. This document indicates that half of the citadel was built by a person named Ali Khan who gave his share of the citadel to his wife as dowry.According to K.domaindlx webstie, Googad Citadel and the city of Golpayegan was located en route Silk Road. This is why the citadel was called Alikhani Citadel for some time. Golpayegan has a minaret which is about 18 meters high and it was used as a guide for passengers in the past.

The citadel was used as a caravansary for businessmen during peace time.
Aqa Mohammad Khan, the Qajar king, has also spent several days in the citadel while he was returning from one of his wars.The citadel is currently used as a luxury hotel nowadays.A room currently used as a special suite was designated for kings.
Doves acted as an alarm system for of the citadel so that special openings were considered for the doves to settle in the citadel’s wall and whenever they heard strange sound they also began to make noise.
Notes on Iran

ارگ گوگد
(گلپایگان)
جعفر سپهری
مدرس دانشگاه‌جامع علمی‌کاربردی
و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی ایران

یکی دژ برآمد به راه نخست ------------- ز رزم‌‌آوران، نام آن را بجست
شنید این سخن، نام دژ گوگد است ----- درو ایمن از هرچه دیو و دد است

یکی از باشکوه‌ترین و زیباترین ساختارهای برجای مانده از تمدن کهن ایرانی ارگ گوگد است. با دیوارهایی بلند دوازده متری و سرخ‌رنگ که، سر به سپهر می‌ساید، ناخودآگاه، انسان را به اندیشه سرخ‌جامگان می‌اندازد. همنوایی سرخ‌فامی که مانند روستای ابیانه کاشان، که نه چندان دور از اینجاست، و یا میل رادکان و دژ رودخان، نمایانش نموده است.
برخی گذشته آن را به چهارصد سال محدود کرده‌اند و بزرگترین افتخار آن را میزبانی اَبَرمَرد خاندان قاجار!، آقا محمد خان، دانسته‌اند. اما مگر می‌شود در این گوشه زرخیز ایران‌زمین که آناهیتا (فرشته آب) و مهر (=میترا، فرشته روشنایی) لطف خود را به تمامی به آن ارزانی داشته‌اند، از چشم فرمانروایان هوشمند آریایی نهان مانده و سده‌ها و هزاره‌ها آن را رها نموده‌ باشند. هر چند بازسازی و نوسازی آن در زمان اندیش‌ورزی شاه عباس دور از ذهن نیست، گذشته آن به ژرفای تاریخ پیوند می‌خورد. این ساختار ارزشمند، عظمت روح ایرانی در پهنه بیکران کهکشان را به خوبی نمایان می‌سازد.
برای دیدن این ارگ با شکوه باید به شهر زیبا و دیدنی گلپایگان سری بزنید. البته در این سفر لبنیات و فراورده‌های دامی لذیذ و بی‌نظیر گلپایگان را فراموش نکیند.
برپایه نوشتارهای کهن تاریخ گلپایگان به ژرفای تاریخ پیوند می‌خورد. حمداله مستوفی در نزهت‌القلوب تاریخ ساخت آن را به 5225 سال پس از هبوط آدم به دست همای چهرآزاد، دختر بهمن کیانی پسر اسفندیار رویین‌تن می‌داند، که از این رو نام شهر را چهرآزادگان و یا گلبادگان نامیدند. در برهان قاطع نام این شهر را گَرپادگان به معنی کوهپایه آورده‌اند. گَر در پارسی میانه به معنی کوه است و با گریوه و گریبان از یک ریشه است. از همین خانواده گرچال را در نزدیکی لواسان و گریزه و گریا‌شان در کردستان داریم.
پیشینه آغاز زندگی انسان متمدن در این منطقه برپایه یافته‌های باستان‌شناسی به هفت هزار سال پیش می‌رسد. اما سرآغاز تاریخ آن به زمان درخشان هخامنشی برمی‌گردد که در این شهر یک پادگان بزرگ ساخته شد و شهر را گردپاذگان نامیدند. اوج شکوه و زیبایی این شهر در زمان وزارت خواجه نظام‌الملک توسی بوده است.

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

Googad Citadel IRC871022
Copyright © Iran Culture. All rights reserved --------------> Contact Us

2009-01-04T00:34:00.000-08:00

Damghan
Dāmghān (Persian: دامغان) is a city in Semnan Province, Iran, 342 kilometres from Tehran on the high-road to Meshed.

Photo Gallery Damghan Iran
My Special Thanks to Mr Jafar Sepehri

The city trades in pistachios and paper almonds (kaghazi), with very thin shells, which are famous throughout the country. Damghan was an important city in the Middle Ages, capital of the province of Qumis (Qoomes). However few remnants of that time remain: only the ruined Tari-khaneh mosque with a number of massive columns and a few wood carvings and two minarets of the 11th century.

Damghan Iran, Photo Gallery Ardeshir Soltani

A few miles south southwest of the city, are the remains of Hecatompylos, extending from Frat, 26 kilometres (16 mi) south of Damghan, to nearly 32 kilometres (20 mi) west. Damghan was destroyed by the Afghans in 1723. On an eminence in the western part of the city are the ruins of a large square citadel with a small white-washed building, called Molud Khaneh (the house of birth), in which Fath Ali Shah was born (1772). The Tari Khaneh (cA. 9th century), Possibly the oldest known mosque in Iran still stands in the city.

Minral Water Badab Sort, Damghan Iran
Photo Gallery by Jafar Sepehri

In the southeast of city there is ruin of a castle from Sassanids and now called Tappeh Hessar which it thought to be a garrison. After excavation in 1996, archeologists announced that the area ruins indicated 3 layers from 3 different eras. The eldest one dates back to 4000 BCE when the Aryans settled in the Iranian plateau.

Minral Water Badab Sort, Damghan Iran
Photo Gallery by Lavasan Mg

Despite 7,000 years history Damghan, located east of Iran, has been forgotten beneath desert sand dunes, whilst it is one of the most ancient urban metropolis in the Iranian plateau. With over 7,000 of years history and many historical monuments including Tappeh Hessar which belongs to the Median (728-550 BCE), Parthians (248-224 CE)) and Sassanid (224-651 CE) dynastic periods -- the Tarikhaneh was built as a fire temple during the Sassanid dynasty and converted into a mosque after the advent of Islam and many other historical buildings belonging to Seljuks and other periods -- Damghan has witnessed many historical epoches.

History
Historiographers ascribe the construction of Damghan to Hooshang, Keyumars' great grandson and the founder of the legendary Pishdadi dynasty. The historical town has inherited various names such as Qoomes. Qoomes or Qumis was a province stretching from Sabzevar to Garmsar, from north up to Alborz Mountain Range and to the Lut Desert in the south. Up to the 1st century A.D., Damghan was the capital of that great province. During Alexander of Macedon's invasion into Iran, the Greeks called it Hecatompylos. The Greeks called every big and important city as hecatompylos and they have recorded a similar big and bustling Egyptian city with that appellation. Of historical treasures in Damghan one must refer to the valuable Tappeh Hessar which was constructed before the birth of Christ. Professor Hertzfeld (1931-1933) and Dr. Schmidt (1933-1938) were the first archaeologists who explored the Tappeh.

Tappeh Hessar with several layers of civilizations is hiding a long history in its bosom. Part of the layers in the Tappeh belong to the Mades dynasty which shared its civilization with Mesopotamia. Another layer covers the Achamenid, Parthian and Seleucid periods. Tappeh Hessar achieved its peak of glory during the Seleucid and Parthian periods. During the reign of Arsaces II, Damghan was the capital of the Parthian Empire in Iran. With the discovery of relics from that period one comes across another layer which is ascribed to the Sassanians. Historical excavations has shown that the history of Damghan starts 4 ~ 5 thousand years BCE. For example Carbon 16 isotope inspections in Tappeh Hessar have revealed items belonging to 7,000 years ago. Recently expansion of Tehran-Mashhad railway into double lanes the body of a woman along with her fetus was discovered with over 7,000 years age. Scientists have discovered metal in her teeth which leads us to believe that she was the goddess Tootam. Tootam worship was a religion which prevailed among the Iranians, Egyptians and Indians many thousand years ago.

چشمه هاي شگفت انگيز باداب سورت
چشمه هاي شگفت انگيز باداب سورت
چشمه باداب سورت واقع در شهرستان ساري، روستاي سورت، با همت و پي گيري گروه
كوه نوردي لواسان از دام سودجويان و دشمنان طبيعت نجات داده شد، كه نتيجه اين عمل
ثبت آن بعنوان دومين اثر طبيعي ملي ايران توسط سازمان ميراث فرهنگي بود.
آقای نادر ضرابيان سرپرست گروه كوهنوردي لواسان با ارسال مطلبی همراه با عکس،
شرحی کامل از منطقه و چگونگی ثبت این اثر ملی به پایگاه اطلاع رسانی هئیت
کوهنوردی استان تهران ارائه نموده اند که در ادامه آمده است.

چشمه باداب سورت واقع در شهرستان ساري، بخش چهاردانگه، دهستان پشت كوه،
روستاي سورت - حد فاصل روستاهاي اروست و مال خاست واقع در استان مازندران
است.چشمه هاي اسرار آميز سورت مشتمل بر دو چشمه با آب هاي كاملا متفاوت از
لحاظ رنگ ، بو و مزه مي باشند. يكي از چشمه ها داراي آبي بسيار شور مي باشد و
داراي استخر آبي كوچكي است كه عمدتا در تابستان براي آب تني استفاده مي شود و
براي درمان دردهاي كمر ، پا و روماتيسم و امراض پوستي سودمند است و چشمه ديگر كه
در مجاورت اين چشمه قراردارد داراي آبي به رنگ قرمز ونارنجي و كمي ترش مزه است كه
بصورت دائمي و نشتي مي باشد و در اطرف دهانه چشمه كمي رسوب اكسيد آهن
نشسته است.
آب هاي روسوبي اين دو چشمه در مسير خود از بالاي كوه به پائين طي هزاران سال دهها
حوضچه كوچك بسيار زيبا در رنگ هاي نارنجي و زرد و قرمز و در اندازه هاي مختلف ايجاد
كرده اند كه اسراري از دنياي مستور و پوشيده طبيعت بكر و دل انگيز را به نمايش گذاشته
است.
چشمه باداب سورت از نوع ژئوپارك محسوب شده و همزمان با آخرين چين خوردگي البرز
در پليوستوسن و پليوسن (دوران چهارم زمين شناسي) شكل گرفته است.
اين چشمه در ارتفاع 1841 متري از سطح دريا واقع شده و از جهت شمال ارتفاعات و تپه
هاي پوشيده از جنگل هاي سوزني برگ، از جهت جنوب دره مشرف ارتفاعات از جهت
شرق ارتفاعات پوشيده از گياهان بوته اي و درختچه و از جهت غرب معدن سنگ هاي
تزئيني احاطه كرده است.
مردم منطقه به دليل گوگردي بودن اين چشمه ، كه براي امراض پوستي كاملا مفيد مي
باشد، از وجود اين چشمه آگاهي كافي دارند و از آن به عنوان سرشور ياد مي كنند. به
گفته ساكنان منطقه آنها براي شفا يافتن از امراض پوستي خود با آب چشمه حمام مي
كنند اما بدليل اينكه دماي آن تنها مقدار كمي از دماي محيط بالاتر است براي گرم كردن آن
از داغ كردن سنگهاي موجود در اطراف چشمه و گذاردن آنها در داخل آب چشمه استفاده
مي نمايند.
در ايران اين اثر بي نظير بوده و فقط در آسيا در كشور تركيه مشابه آن بصورت رسوبات
نمكي و فقط به رنگ سفيد وجود دارد.

حكايت تخريب و ثبت ملي
آقاي نادر ضرابيان سرپرست گروه كوهنوردي لواسان تابستان سال 1386 طي بازديدي كه
از شهر دامغان داشتند به طور اتفاقي در بروشوري كه در مسجد تاريخانه توسط ميراث
فرهنگي دامغان براي گردشگران چاپ شده بود، از وجود اين اثر زيبا مطلع و پي گير مكان
آن شدند ولي در آن زمان حتي ميراث فرهنگي منطقه از مكان دقيق آن اطلاعي نداشت
فقط مشخص شد تصاوير توسط يكي از معلمين درس جغرافيا مدارس شهر دامغان گرفته
شده است.
فروردين 1387 آقاي نادر ضرابيان سرپرست و خانم فاطمه ناصري عضو هيات مديره گروه كوه
نوردي لواسان جهت پيدا كردن اين اثر طبيعي راهي منطقه شدند در روز دوم فروردين با
پرس و جو از مردم محلي، مكان را در نزديكي دهستان پشت كوه يافتند ولي متاسفانه
مطلب تكان دهنده فعاليت گسترده يك معدن استخراج سنگ هاي تزئيني در فاصله بسيار
نزديك از اين اثر شگفت انگيز بود .

شدت تخريب به حدي بود كه بلافاصله با ميراث فرهنگي دامغان تماس گرفته شد تا جريان
پي گيري و گزارش گردد. سركار خانم داووديان كه پاسخگوي ما بودند بيان نمودند كه اين
مكان در ابتدا در حوزه استحفاظي ما بوده ولي بعدا طي مراحلي به ميراث فرهنگي
مازندران منتقل شده است.
در ادامه با آفاي صفا جو رئيس حفاظت از آثار طبيعي سمنان تماس گرفته شد كه فرمودند
پيگيري مي شود ولي اين منطقه در اختيار ما نيست و بايد با استان مازندران تماس گرفته
شود. با ميراث فرهنگي مازندران تماس گرفته شد ، آقاي شيدفر اظهار بي اطلاعي كردند
ولي گفتند پيگيري مي كنيم . در مراجعت به تهران در روز 3 فروردين بدليل اينكه از پي
گيري ها قانع نشده بودند آقاي ضرابيان به ميراث فرهنگي استان تهران واقع در خيابان
پاسداران ، خيابان هدايت مراجعه و با كمك آقاي هادوي مسوول دفتر رئيس حراست ميراث
فرهنگي استان تهران به ميراث فرهنگي مسعوديه آقاي دكتر دولت آبادي معاون محترم
ميراث فرهنگي كل كشور ، راهنمايي شديم. با تماس تلفني قرار ملاقاتي با جناب دكتر
براي روز پنجم فروردين گذاشته شد. در روز پنجم به همراه عكس هاي بزرگ شده منطقه
به خدمت ايشان رفتيم كه ديدن اين تصاوير باعث تعجب بسيار ايشان نسبت به وجود
چنين اثري در كشور شد. در اين جلسه آقاي دكتر از ما خواستند مطالب بطور مكتوب ارائه
گردد تا طي مراحلي كار پيگيري گردد كه با اسرار آقاي ضرابيان به جهت وخيم بودن وضعيت
تخريبي منطقه، ايشان مستقيما دستور به پيگيري مطلب را دادند. در روز ششم فروردين
و روزهاي بعد بدليل نگراني از مراحل اداري كار چندين بار پيگير مطلب شديم كه بالاخره با
راهنمايي منشي دفتر مدير كل ثبت آثار تاريخي و فرهنگي به آقاي مهندس قمي
كارشناس مربوطه راهنمايي شديم.

با مراجعه به ايشان و نمايش و ارئه چند عكس بزرگ ديگر از منطقه ايشان نيز شگفت زده
شدند و اينجا بود كه بيان كردند بخاطر خاص بودن و فوق العاده بودن اثر مي تواند بعنوان اثر
ملي ثبت گردد. با دستور آقاي وكيل مدير كل دفتر ثبت آثار، پي گيري گروه و هماهنگي
آقاي مهندس قمي در روز 8 اردیبهشت 87 آقاي دكتر حسيني معاون آموزش دانشكده
منابع طبيعي و دريايي نور، خانم دروگر مسوول ثبت آثار طبيعي استان مازندران، آقاي
مهندس اسماعيلي كارشناس محيط زيست استان مازندران و آقاي مهندس قمي از
ساري به سمت منطقه و آقاي ضرابيان و آقاي عباس محمدي رئيس انجمن كوه نوردان
ايران از تهران به منطقه رفتند.

بخاطر رويت وسعت تخريب منطقه توسط ماشين آلات معدن بخشي از مسير پياده طي
شد كه در طول همين مسير آقاي دكتر حسيني متوجه گورستان تاريخي شدند كه
متاسفانه بخشي از آن نيز در مسير نابود شده بود .
نكته عجيب اين بود كه طي همين يك ماه پي گيري، كارگاه و ماشين آلات معدن بطور
كامل از آن محل تخليه و منتقل شده بود، حال با چه هدفي اين معدن در آنجا فعاليت مي
كرد، خدا عالم است!
خوشبختانه بواسطه همان عكس هاي اوليه، اهميت موضوع و پيگيري هاي جناب آقاي
مهندس قمي پرونده اين اثر تقريبا كامل شده بود، و تاييد كارشناسان تيم اعضامي نيز
كامل كننده اين مطلب بود.
پس از بازگشت به تهران و تماس مجدد با آقاي مهندس قمي مشخص شد كه پروند تا
انتهاي ارديبهشت ماه آماده براي امضا نهايي و ثبت خواهد شد كه بالاخره در كمتر از سه
ماه اثري به اين شگفت انگيزي كه غريب و ناشناخته و در معرض تخريب بود با پيگيري و

ممارست گروه كوه نوردي لواسان و حمايت معاونت ميراث فرهنگي كل كشور بعنوان دومين
اثر ملي ايران درخرداد ماه 1387 ثبت گرديد.

توضیحات:
- باداب به معني آب گاز دار است
- اولين اثر ثبت شده قله دماوند مي باشد
منابع:
- آرشيو گروه كوه نوردي لواسان
- سايت خبري سازمان ميراث فرهنگي
- سایت روستای اروست
هیئت کوه نوردی و صعود های ورزشی استان تهران

چشمه هاي باداب سورت يكي از شگفتيهاي طبيعت دامغان
مجموعه زيبا و ديدني چشمه هاي آب معدني باداب سورت كه از شگفت انگيزترين شاهكارهاي طبيعت است، در 68 كيلومتري شمال
دامغان و 7 كيلومتري غرب روستاي بادله واقع شده است.
چشمه هاي اسرار انگيز سورت مشتمل بر دو چشمه با آب هاي كاملاً متفاوت از لحاظ رنگ، بو و مزه مي باشند. يكي از چشمه ها داراي آبي بسيار شور مي باشد و داراي استخر آبي كوچك است كه عمدتاً در تابستان براي آب تني استفاده مي شود و براي درمان دردهاي كمر و پا و روماتيسم و امراض پوستي سودمند است و چشمه ديگر كه در مجاورت اين چشمه قرار دارد، داراي آبي به رنگ نارنجي و كمي ترش مزه است كه به صورت دائمي و نشتي مي باشد و در اطراف دهانه چشمه كمي رسوب اكسيد آهن نشسته است.
آبهاي رسوبي اين دو چشمه در مسير جريان خود از بالاي كوه به پايين طي هزاران سال دهها حوضچه كوچك بسيار زيبا در رنگهاي نارنجي و زرد و قرمز و در اندازه هاي مختلف ايجاد كرده است، كه اسراري از دنياي مستور و پوشيده طبيعت بكر و دل انگيز را به نمايش گذاشته است.
خيال انگيزترين صحنه هاي منطقه هنگام طلوع و غروب خورشيد است كه تلالو نور خورشيد در حوضچه ها و انعكاس نور آنها، همراه با سايه روشن طبيعت اطراف جلوه هاي تحسين برانگيز از موهبت خداوندي را به جلوه گري مي گذارد.
انجمن های پاتوق یو

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

Damghan IRC871015
Copyright © Iran Culture. All rights reserved ----------------> Contact Us

2008-12-15T12:42:00.001-08:00

Susa
Location of the city of Susa, Iran
Susa (Biblical Hebrew: שושן‎ (Shushan); also Greek: Σοῦσα, transliterated as Sousa; Latin Susa)
Susa was an ancient city of the Elamite, Persian and Parthian empires of Iran, located about 250 km (150 miles) east of the Tigris River.
The modern town of Shush is located at the site of ancient Susa.

City Susa Photo Gallery by Ardeshir Soltani

Susa is one of the oldest-known settlements of the region and indeed the world, possibly founded about 4200 BCE (See List of oldest continuously inhabited cities); although the first traces of an inhabited village have been dated to ca. 7000 BCE. Evidence of a painted-pottery civilization has been dated to ca. 5000 BCE.

In historic times, Susa was the primary capital of the Elamite Empire. Its name in Elamite was written variously Šušan, Šušun, etc. The city appears in the very earliest Sumerian records, eg. in Enmerkar and the Lord of Aratta it is described as one of the places obedient to Inanna, patron deity of Uruk.

Susa is also mentioned in the Ketuvim of the Hebrew Bible, mainly in Esther, but also once each in Nehemiah and Daniel. Both Daniel and Nehemiah lived in Susa during the Babylonian captivity of Judah of the 6th century BCE. Esther became queen there, and saved the Jews from genocide. A tomb presumed to be that of Daniel is located in the area, known as Shush-Daniel. The tomb is marked by an unusual white, stone cone, which is neither regular nor symmetric. Many scholars believe it was at one point a Star of David.

Susa is further mentioned in the Book of Jubilees (8:21 & 9:2) as one of the places within the inheritance of Shem and his eldest son Elam; and in 8:1, "Susan" is also named as the son (or daughter, in some translations) of Elam.

Šušan was incorporated by Sargon the Great into his Akkadian Empire in approximately 2330 BC. It remained capital of an Akkadian province until ca. 2240 BC, when its Elamite governor, Kutik-Inshushinak, rose up in rebellion and liberated it, making it a literary center. However, following this, the city was again conquered by the neo-Sumerian Ur-III dynasty, and held until Ur finally collapsed at the hands of the Elamites under Kindattu in ca. 2004 BC. At this time Susa again became an Elamite capital.

The Elamites under Shutruk-Nahhunte plundered the original stele bearing the Code of Hammurabi in ca. 1175 BC and took it to Susa, where it was found in 1901. However, Nebuchadrezzar I of the Babylonian empire managed to plunder Susa in return, around fifty years later.
From Wikipedia, the free encyclopedia

شوش - شهر باستانی
شوش - شهر باستانی
شهر باستانی شوش مرکز تمدن عیلام بوده که واقع در یکصد و پنجاه کیلومتری شرق رود دجله در استان خوزستان است.
شوش یکی از قدیمیترین سکونتگاههای شناخته شدهٔ منطقه است، احتمالاً به سال ۴۰۰۰ پیش از میلاد پایه گذاری شده، با وجود اینکه نخستین آثار یک دهکدهٔ مسکونی در آن مربوط به ۷۰۰۰ سال پیش از میلاد هستند.

شهر باستانی شوش روزگاری مرکز برخورد دو تمدن مهم بوده، که هریک به سهم خود در دیگری تأثیر داشته است، یکی تمدن میانرودان ودیگری تمدن عیلام. قرار گرفتن این منطقه در شمال خلیج فارس و نیز همسایگی با میانرودان در پیدایش این وضع ویژه تأثیر بسیاری داشته است.

شوش در دوره هخامنشیان شکوه گذشته خویش را باز یافته وچهار راه شرق وغرب گردید. با توجه به اهمیت و موقعیت جغرافیایی و سیاسی خاص شوش بود که راههای بسیاری و به ویژه راه بزرگ موسوم به «راه شاهی» ارتباط این شهر را به نقاط گوناگون جهان برقرار کرد.

راه شاهی که در دوره هخامنشیان و به دستور داریوش بزرگ ساخته شد، شهر شوش، پایتخت سیاسی دولت هخامنشیان را به پاسارگاد، تخت جمشید و دیگر شهرهای امپراتوری، از جمله شهر نامی سارد پایتخت کشور لیدی پیوند می‌‌داد.

می‌توان گفت اداره سرزمین پهناور ایران وحفظ امنیت آن و انتقال سریع یگان‌های نظامی و گسترش بازرگانی و ترابری و تسهیل در امر مسافرت از مهم‌ترین عوامل ساخت و گسترش شبکه راه‌ها در این دوره بوده است .

از سوی دیگر ایجاد راهها و برقراری امنیت و تسهیل و بازرگانی، خود موجب پیوند و آشنایی ملتهای گوناگون گردید که این امر مایه انتقال فرهنگ‌ها و باورهای گونه‌گون گردید وبسیاری از نظرات فلسفی و باورهای دینی از این راه میان ملتها مبادله شد. بر طبق تاریخ فتح الفتوح و همچنین تاریخ طبری ، اعراب به هنگام فتح شهر شوش بیشتر از 30 هزار نفر را به قتل رساندند و تعداد 20 هزار گاو - اسب ،زن و دختر را به غنیمت بردند این شهر تا قرنها بعد از رونق افتاد.

به سبب اخلاص مسلمانان شیعه و یهودیان ایران به حضرت دانیال، شوش یک دهکدهٔ مسکونی است. امروزه شهر شوش در شمال استان خوزستان از یادمان‌های تاریخی کهن؛ دیگر آن شکوه و اهمیت دیرین خود را دارا نیست. نامهایی مانند سوس - شوشا- سوسه - سویس و سویز که در بعضی مناطق شمال آفریقا وجود دارد نیز مرتبط با نام شهر شوش است مهاجران ایرانی و عرب که از این منطقه به شمال آفریقا مهاجرت کرده اند این نامها را در دوره اسلامی رایج نموده اند شهر شوش در دوره قبل از اسلام شهرت بین المللی داشته و به همان اندازه شهرت داشته که بابل ، کلده ، لیدی ، نیل و لیبیه و ..
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

City Susa IRC870924B
Copyright © Iran Culture. All rights reserved

2008-12-15T12:30:00.000-08:00

Shirz City
This Page is Under Constraction

Shiraz Persian: شیراز Shīrāz is the fifth most populated city in Iran and the capital of Fars Province. Shiraz is located in the southwest of Iran on the Rudkhaneye Khoshk seasonal river. Shiraz has a moderate climate and has been a regional trade center for more than a thousand years.

The earliest reference to the city, as Tiraziš, is on Elamite clay tablets dated to 2000 BC. In the 13th century, Shiraz became a leading center of the arts and letters, thanks to the encouragement of its ruler and the presence of many Persian scholars and artists. Shiraz was the capital of Persia during the Zand dynasty from 1750 until 1781, as well as briefly during the Saffarid period.

Shiraz Photo Gallery
My special thanks to Mr Jafar Sepehri

Shiraz is known as the city of poets, wine and flowers. It is also considered by many Iranians to be the city of gardens, due to the many gardens and fruit trees that can be seen in the city. Shiraz has had major Jewish and Christian communities. The crafts of Shiraz consist of inlaid mosaic work of triangular design; silver-ware; pile carpet-weaving and weaving of kilim, called gilim and jajim in the villages and among the tribes. In Shiraz industries such as cement production, sugar, fertilizers, textile products, wood products, metalwork and rugs dominate. Shirāz also has a major oil refinery and is also a major center for Iran's electronic industries: 53% of Iran's electronic investment has been centered in Shiraz.

Eram Garden ,Shiraz,Iran Photo Gallery
By Brian Mc Morow

Etymology
The earliest reference to the city is on Elamite clay tablets dated to 2000 BC, found in June 1970, while digging to make a kiln for a brick factory in the south western corner of the city. The tablets written in ancient Elamite, name a city called Tiraziš. Phonetically, this is interpreted as /tiračis/ or /ćiračis/. This name became Old Persian /širājiš/; through regular sound change comes the modern Persian name Shirāz. The name Shiraz also appears on clay sealings found at a 2nd century AD Sassanid ruin, east of the city.

History
Shiraz is most likely more than 4000 years old. Cuneiform records from the great ceremonial capital of Persepolis show that Shiraz was a significant township in Achaemenid times. The oldest sample of wine in the world, dating to approximately 7000 years ago, was also discovered on clay jars recovered outside of Shiraz.

Geography
Shiraz is located in the south of Iran and the northwest of Fars Province. It is built in a green plain at the foot of the Zagros Mountains 1500 metres(5200 ft) above sea level. Shiraz is 919 Kilometres (571 miles) south of Tehran. The city has a land area of about 340 square kilometres (131 square miles) which makes it the third largest city in Iran.

A seasonal river Rudkhaneye Khoshk flows through the northern part of the city and on into Maharloo Lake.
From Wikipedia, the free encyclopedia

شیراز - شهر باستانی
شیراز یکی از شهرهای بزرگ ایران و مرکز استان فارس در جنوب غربی کشور است. این شهر دارای جاذبه‌های جهانگردی فراوانیست و به عنوان شهر شعر، شراب و گل معروف است. شهر شیراز با ۱٬۲۰۴٬۸۸۲ نفر جمعیت، ششمین شهر بزرگ و پرجمعیت ایران، پس از شهرهای تهران، مشهد، اصفهان، تبریز و کرج محسوب می‌گردد

تاریخ
نام شیراز نخستین بار در لوح گلی عیلامی متعلق به ۴۰۰۰ سال پیش آورده شده‌است. در این لوح شیراز، «Tiraziš» نامیده شده‌است که در فارسی باستان «شیرازیش» تلفظ میگردیده‌است. همچنین نام شیراز در مهرهای رسمی ساسانیان، مکشوفه در شرق شیراز به چشم میخورد.
در کتیبه‌های میخی کشف شده در تخت جمشید نیز نام شیراز آورده شده‌است. شیراز شهر مهمی در دوره هخامنشیان بوده‌است.

جغرافیا
شیراز در ارتفاع ۱۴۸۶ متری از سطح دریا در دامنه کوههای دراک، بمو، سبز پوشان، چهل مقام و باباکوهی (از رشته‌کوه زاگرس) و در فاصله‌ ۹۱۹ کیلومتری‌ جنوب تهران واقع‌ شده‌ است. این شهر دارای آب و هوای معتدلی است. یک رود فصلی از وسط شهر عبور می‌کند که به رودخانه خشک معروف است و تنها در فصل زمستان و بهار آب دارد. این رود به دریاچه مهارلو واقع در جنوب شرقی شیراز میریزد.

فرهنگ
شیراز به شهر شعر، شراب، باغ و گل و بلبل معروف است. باغ در فرهنگ ایرانیان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و شیراز از قدیم به داشتن باغهای بسیار و زیبا مشهور بوده‌است. برای مثال شیراز از دوران باستان باغ‌های انگور فراوانی داشته و همین باعث شهرت جهانی شراب شیراز در دنیا شده‌است. امروزه بیشتر باغهای این شهر در شمال غربی شهر و در مناطق قصر دشت، کشن(کوه شن)، چمران و معالی آباد واقع شده‌ اند. تعدادی از باغهای شیراز از لحاظ تاریخی بسیار حایز اهمیت هستند و به عنوان مراکز مهم توریسیتی بشمار می‌آیند. معروفترین این باغها میتوان از باغ ارم، باغ عفیف آباد، بقعه هفت تنان، باغ دلگشا و باغ جهان نما نام برد.

سوغاتهای عمده شیراز خاتم، آبلیمو، آبغوره و بهار نارنج می‌باشند و معروفترین خوردنی شیراز فالوده شیرازی است. از دانشمندان بزرگ شیرازی نیز میتوان به قطب الدین شیرازی اشاره نمود.

شیراز نقش ویژه‌ای در فرهنگ ایران دارد و شاعران بسیاری از این دیار برخاسته‌اند. از میان آنها سعدی و حافظ شهرت جهانی دارند. آرامگاه این دو شاعر یزرگ همواره پذیرای جهانگردان بسیاری از سراسر جهان است. از دیگر شاعران معروف شیرازی میتوان به اهلی شیرازی، شوریده شیرازی(شاعر روشندل شیرازی) و وصال شیرازی اشاره نمود.

زبان
نوشتار اصلی: لهجه شیرازی
لهجه شیرازی یکی از لهجه‌های زبان فارسی است. از زمان تشکیل شیراز بزرگ لهجه شیرازی به سه گونهٔ شیرازی میانه، شیرازی پودنکی و شیرازی قصردشتی بخش شد. با اینکه تمامی لهجه‌های شیرازی از یک لهجه یعنی لهجه اصیل سرچشمه می‌گیرند. اما اصلاحاتی که در لهجه‌های منشعب وجود دارد گاهاً باعث می‌شود که این تصور حاصل شود که این لهجه از ریشه با هم متفاوتند.

گردشگری
باغ ارم جاذبه‌های گردشگری:
حافظیه
باغ دلگشا
باغ ارم
نارنجستان قوام
باغ عفیف آباد
باغ جهان نما
آرامگاه سعدی
ارگ کریم خان
آستانه
شاهچراغ
محله سنگ سیاه و آرامگاه سیبویه
دروازه قرآن
بازار وکیل
مسجد وکیل
آرامگاه ابن سیبویه
حمام وکیل
آرامگاه خواجوی کرمانی
بقعهٔ هفت تنان
بقعهٔ چهل تنان
موزهٔ پارس و عمارت کلاه فرنگی
ساعت گل
موزه تاریخ طبیعی دانشگاه شیراز
آرامگاه بابا کوهی
سرای مشیر
کلیسای ارامنه
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

City Shiraz IRC870925
Copyright © Iran Culture. All rights reserved

2008-12-13T22:30:00.000-08:00

Abadan
My special thanks to Messrs Jafar Sepehri and Anosh Soltani .
Abadan ( in Farsi آبادان ) is a city in the Khuzestan province in southwestern Iran (Persia).It lies on Abadan Island (68 km long, 3-19 km wide, the island is bounded in the west by the Arvand Roud waterway and to the east by the Bahmanshir outlet of the Karoun River, 53 kilometres from the Persian Gulf, near Iran border.

Abadan Photo Gallery by Anosh Soltani

Abadan Photo Gallery by Ardeshir Soltani

Abadan Photo Gallery by Jafar Sepehri

It is the capital of Abadan County. In 2005, the population was estimated to be at 415,139. The civilian population of the city dropped to near zero during the eight-years Iran–Iraq War. In 1992, only 84,774 had returned to live in the city. By 2001, the population had jumped to 206,073, only to double in the past five years.
Wikipedia

Abadan War Photo Gallery by Anosh Soltani

Abadan War and Revolution Photo Gallery by Ardeshir Soltani

آبادان
او پا ت ان
مرزبانان دریا
مهندس جعفر سپهری
مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی
و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی ایران
آبادان
او+پات+انOpatan واژه‌ایست پارسی، که از سه بخش او به معنای آب، پات از ریشهء پاییدن به معنای نگهبانی و ان که پسوند نسبت است تشکیل شده است. اوپاتان به معنای جاییست که نگهبانان و مرزبانان از آب‌دریا و امنیت کشتیرانی و دریانوردی پاسبانی و پاسداری می‌کردند. ( دکتر بهرام فره‌وشی، ایرانویج) گفتار بسیاری از اندیشمندان ادیبان و سفرنامه‌نویسان از جمله استخری، ابن‌حوقل، ناصرخسرو، ابن بطوطه و……این سخن را پشتیبانی می‌کند.
دکتر مرتضی‌اسعدی در کتاب دائره‌المعارف تشیع چنین می‌نگارد:«….لفظ آبادان صورت تغییر شکل یافتهء «اوپاتان» به معنای مرزبانان دریایی است و لفظ «اوپا» یعنی کسی که در روستاها در کنار نهرهای آب نگهیانی می‌کند، تا آب هرز نرود، هنوز در خوزستان و بنادر جنوبی کشور به‌کار می‌رود».
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی نیز در کتاب بزرگ خویش، شاهنامه، در باب فریدون و ضحاک به صراحت به وجود پاسبانان و مرزبانان در کنار رودخانه اروندرود اشاره می‌کند.
ابن‌حوقل در سفرنامه خود آورده است که آبادان، دژی بر کنار دریاست و در آن جنگجویان و مرزداران پیوسته مرزداری و نگهبانی می‌کنند. ناصرخسرو جهانگرد و اندیش‌ورز بزرگ ایرانی نیز در سفرنامه خود چنین آورده است:«در این جزیره مردمانی بر سر عمودهایی چوبین و نیز برخی بر سر بام خانه‌ها آتش روشن می‌دارند تا کشتی‌ها را از نزدیک شدن به آب‌های خطرناک باز دارند».
در فرهنگ دریایی کولوئیب چنین آمده است که: این بندر در۴۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح(ع)، یعنی 6000 سال پیش، محل سکونت تیره‌هایی ایرانی موسوم به آبادان یا آبادیان بوده است. نام ایرانی آبادان از واژگان آباد گرفته شده است. این واژه نشانگر تاریخی 7000 ساله از ایرانیان در آبادان است.
یاقوت حموی که خود از شهر و جزیره آبادان بازدید نموده است، از آن جزیره به میان رودان نیز یاد کرده است. این جزیره در دوره هخامنشی به نام‌های مسنه و خاراکس خوانده می‌شد. در زمان اشکانیان این جزیره به نام‌ خاراکس، نامیده شده است. در زمان اردشیر اول ساسانی این جزیره به نام وهشت آباد ((بهشت آباد)) و بهمن اردشیر ((بهمنشیر))نامیده شد.
در روزگاران پایانی دوران صفویه و به ویژه در زمان پادشاهان نخستین پادشاهان قاجار، در متن‌های رسمی و بین‌المللی، نام این جزیره را «جزیره الخضر» می‌یابیم که شاید اشاره‌ای باشد به وجود قدمگاه و مقام مبارک حضرت خضر نبی(ع) در این جزیره و شاید هم برگرفته از صفت سر سبزی برای این منطقه بوده است. و باز شدن پای منحوس انگلیس ملعون، واژگان جعلی و ریشه‌های مجعول آن به چشم می‌خورد.
آبادان در جنوبي‌ترين نقطه خوزستان، هفت درجه از مدار رأس‌السرطان بالاتر است. از اين رو اقليمي همانند با مناطق استوايي دارد. خوزستان از زمان‌هاي دیرین به داشتن هواي گرم معروف بوده است و آبادان نيز كه شهري از شهرهاي جنوبي خوزستان است از اين ويژگي‌ مانند دیگر شهرهاي جنوبي استان برخوردار بوده است. اين شهر داراي آب و هواي گرمسيري است تا جايي كه در برخي از كتاب‌ها از آن به عنوان شهري بدون زمستان نام برده‌اند، حتي برخي منابع، آبادان را تنها داراي دو فصل تابستان و پائيز مي‌دانند. احمد مقدسي در «احسن التقاسيم» آن را «اقليم حاره» خوانده است. اما واقعيت اين است كه آبادان به علت قرارگرفتن در كنار اروندرود، رود بهمنشير و رود كارون و در همسایگی خليج همیشه فارس داراي تابستاني بسيار گرم و زمستاني معتدل و فرحبخش است چنان كه لطافت هواي آن گردشگران زمستاني و نوروزي را به خود جذب مي‌كرد.
خرمشهر
در محلي كه كارون به خليج فارس مي‌ريخت، عیلامیان، شهري به نام ناژيتو بنا كرده بودند كه دروازه كارون را پاسداري كند. پس از آن هخامنشيان در محل نصب كارون شهر ديگري به نام آگنيس بنا نهادند.
این شهر در زمان اشکانیان بارما و در زمان ساسانیان بیان نامیده می‌شد. در زمان جنگ‌های استقلال، این شهر مدتی جایگاه سرخ‌جامگان بود، از این رو خرمیه و محمره و بندرگاه آن محرزی نام گرفت. سرانجام نام زیبای خرمشهر جایگزین نام‌های پیشین شد.
رودخانه‌ها، گرداب‌ها
اطراف آبادان را سه رودخانه‌ي بزرگ ايران يعني كارون، بهمنشير و اروندرود فراگرفته است. رود كارون كه مهم‌ترين رودخانه‌ي ايران است، پس از اهواز به سوي خرمشهر جريان مي‌يابد و به جزيره آبادان كه مي‌رسد به دو شاخه تبديل مي شود.
۱- بهمنشير يا بهمشير (بهمن اردشیر) كه در حدود ۱۰ كيلومتري سابله از رود كارون جدا مي‌شود، پرآب‌ترين دهانه كارون است و از طريق خور بهمنشير به خيلج همیشه فارس مي‌ريزد. برخی جغرافي‌نگاران دوره اسلامي، بهمنشير را «دجيل» يعني دجله‌ي كوچك هم گفته‌اند. بهمنشير تقريباً به موازی اروند رود در بخش شرقي آبادان جريان يافته و به خليج فارس مي‌ريزد.
۲- ادامه كارون (يا انتهاي كارون) كه از خرمشهر در شمال جزيره‌ي آبادان عبور كرده، داخل اروندرود مي‌شود. اين بخش در واقع پهن‌ترين بخش رود كارون است و اين همان بخش از بين بهمنشير و اروند رود كه مورد بحث جغرافي‌دانان است كه آيا از پیش وجود داشته و يا به طور دست‌کند در دوران پیش از اسلام حفر شده است.
3- در بخش غربي جزيره آبادان رودخانه بسيار پهني است كه از ديرباز نام زیبای «اروند» بر آن بوده است. در حقیقت رودخانه دجله همان اروندرود است به طوري كه فردوسي گفته است:
اگر پهلواني نداني زبان به تازي تو اروند را دجله خوان
اروند رود (دجله) در خاك عراق (ای‌راک) از شمال به جنوب (به سوی بصره) مي‌آيد. در ۶۴ كيلومتري شمال بصره رود فرات نیز به آن مي‌ريزد. در جنوب غربي خرمشهر (شمال غربي جزيره آبادان) آب كارون به آن افزوده مي‌شود. از خرمشهر به بعد در طول غربي آبادان رودخانه بسيار پهني مي‌شود (اروندرود بزرگ)كه به اشتباه نام مجعولی نیز بر آن نهاده‌اند . اين رود پس از پيمودن طول جزيره آبادان به خيلج فارس مي‌ريزد. اروندرود در سال، ۵۰ ميليون تن رسوب دارد كه از مقدار رسوب رود بيشتر است. اروندرود يكي از پهناور‌ترين رودهاي جهان است كه هرچه رو به جنوب مي‌رود پهن‌تر و گودتر مي‌گردد. در امتداد شهر آبادان، عرض اروند رود ۱۲۰۰ متر است ژرفاي اروندرود به ویژه هنگام جزر و مد از ۱۵ الي ۳۵ متر متفاوت عمق پيدا مي كند.
اروند داراي ريشه و بن اوستايي است و دراوستا به صورت «ائوروت» آمده است و ريشه‌ي كهن «ائورو» به معني سركش و تند و تيز و پسوند و «وت» به معني دارنده است بر روي هم معني دارنده تندي و تيزي و سركشي است.
در مهر یشت در بخش مهر یا میترا اشاره‌ای نیز به اروندرود شده‌است که در آن دوره ارونگ گفته می‌شده‌است و چنین آمده: «دارنده دشت‌های فراخ» و «اسب‌های تیزرو» که از سخن راستین آگاه است و پهلوانی است خوش اندام و نبرد آزما، دارای هزار گوش و هزار چشم و هزار چستی و چالاکی یاد شده، کسی است که جنگ و پیروزی با اوست، هرگز نمی‌خسبد، هرگز فریب نمی‌خورد، اگر کسی با او پیمان شکند خواه در شرق هندوستان باشد یا بر دهنه شط ارنگ، از ناوک او گریز ندارد، او نخستین ایزد معنوی است که پیش از طلوع خورشید فنا ناپذیر تیز اسب بر بالای کوه هرا بر می‌آید و از آن جایگاه بلند سراسر منزلگاه‌های آریایی را می‌نگرد.
اروند واژه‌ای پارسی میانه‌است به معنی بزرگ وشکوه و در دوره باستان به همه طول رود دجله و اروندرود امروزی گفته می‌شد. اگر اروند را با تلفظ اوروند بخوانیم معنی آب رونده یا رودخانه معنی می‌دهد. نام دجله نیز عربی‌شده تیگره پارسی باستان است که تیگره نیز صورت کهن همان واژه تیز است
در جزيره آبادان و در پیرامون اين جزيره نهرهاي زيادي وجود دارد و اين نهرها رسوب خود را همگي به اروندرود مي‌ريزند، بنابراين كشتيراني را در اروندرود به مشكل روبه‌رو مي‌كرده‌اند. مقدسي مشاهدات خود را در اين رابطه چنين بيان كرده است: ... در آنجا دشواري بسيار ديدم، كشتي ما ۱۰ بار زمين ساييد. از هر ۴۰ كشتي كه بدانجا شوند، يكي باز تواند گشت ... .
در پیرامون آبادان، آنجا كه رودخانه‌ها به يكديگر می»پیوندند و يا به خليج فارس مي‌ريختند، گرداب‌هاي بزرگي بوجود مي‌آمده كه گاهی گذر كشتي‌ها را با مشكل روبه‌رو مي‌ساخته است. انصاري دمشقي در اين رابطه بيان كرده: ... درياي فارس… در اين دريا در پس عبادان گردابي سخت قرار دارد ... . در زمان‌هاي بسيار دور براي مقابله با اين گرداب‌ها تدابير گوناگوني مي»انديشيدند. به گفته‌ي ابن حوقل ... يكي از زنان خاندان بني‌عباس، كه بعضي مي گويند بوراندخت بوده است، آن خطر را از كشتي‌ها بدين گونه دور ساخت كه چند كشتي را از سنگ پركرد، در آن گرداب فروبرد و گرداب انباشته شد و خطر رفع گرديد ... .
پایان اروندرود، آنجا كه آب رودخانه به خليج فارس مي»ريزد، از دوران باستان تنگ بوده است و براي جلوگيري از خطرهایی كه براي كشتي‌ها به‌وجود مي‌آمده، فانوس‌های دریایی نصب كرده بودند به نام خشاب يا خوشاب. نئارک (نئارخوس) سردار اسکنر مقدونی در گزارش خود از آنها یاد کرده است. استخري در سال۳۴۰ هجري قمري به ذكر درياي پارس كه مي‌رسد مي‌گويد:
... و جايگاهي هست كي آن را خشاب گويند. از عبادان تا آنجا شش ميل باشد. آب دجله آنجا به دريا ريزد و آب تنك شود، و كشتي را مخاطره باشد. و درين جايگه چوب‌ها فرو برده‌اند و بر آن مبنايي ساخته و ديدگاهي ساخته‌اند كي ناطور آنجا نشيند و به شب آتش كند تا از دريا به وي بازيابند و بدانند كي مدخل دجله كجا است و جايگاهي مخوفست. چون كشتي آنجا رسد ترسند كي بشكند از تنگي آب ... .
ابوريحان بيروني در سال ۴۰۰ هجري قمري در كتاب «القانون المسعودي» مي نويسد كه«عبادان فم الخشباب في مصب دجله و انبساطها في بحر فارس». يعني آبادان دهانه خشباب در مصب دجله است و گسترش آن در درياي پارس است.
ناصرخسرو در «سفرنامه» خود كه از كهن‌ترين سفرنامه‌هاي فارسي است وجود اين خشاب‌ها را چنين توصيف نموده است.
.... در آنجا برج‌هاي بلندي در دهانه دريا قرار داشته كه بر فراز آن براي راهنمايي كشتي‌هاي چراغ در آبگينه مي افروختند تا باد نتواند آن را خاموش كند ... .
سپس صفت خشاب را چنين تشريح مي‌كند:
... چارچوب است عظيم از ساج، چون هئيت منجنيق نهاده‌اند، مربع، كه قاعده‌ي آن فراخ باشد و سر‌آن تنگ، و علو آن از روي آب ۴۰ گز باشد و بر سر آن سفال‌ها و سنگ‌ها نهاده‌، بعد از آن كه آن را با چوب به هم بسته و بر مثال سقفي كرده و بر سر آن چهار طاقي ساخته كه ديده‌بان بر آنجا شود ... .
علت به وجود آمدن آنها به زعم وي گيرندگي خاك و تنكي آب است، چنان كه آورده است: ... در آن حدود كه آن است خاكي گيرنده است و دريا تنك، چنان كه اگر كشتي بزرگ به آنجا رسد، بر زمين نشيند و كس نتواند خلاص كردن ... .
ناصر خسرو در بيان اين كه اين خشبات‌ها در چه زماني و توسط چه كساني ساخته‌شده‌اند، به گفته مردم محل استناد مي‌كند و مي‌نويسد: ... مردم محل، ساختن اين فانوس‌هاي دريايي را به پادشاهان باستاني نسبت مي‌دادند ... . كهن‌ترين چراغ‌هاي راهنمايي جهان باستان، پیشتر از فانوس دریایی اسكندريه، همين خشبات‌ها بوده‌اند كه ايرانيان باستان براي راهنمايي كشتي‌ها در شمال غربي خليج فارس برپا مي‌كردند و شب‌ها بر فراز آنها چراغ آبگينه‌ها را روشن مي‌كردند، تا كشتي‌ها راه را گم نكنند و به گل ننشيند.
بنابراين خشباب يا خوشاب يك فانوس(فار يا فاروس)دريايي از چوب ساج بوده كه به شكل منجنيق و يك هرم ناقص ساخته شده. ارتفاع اين خشبات‌ از سطح دريا ۴۰ متر بوده و از سفال و سنگ در بناي آن استفاده مي شد. مراقبان در چهار طاق بالاي فانوس به طور تمام وقت از آن مراقبت مي‌كردند. اهميت محافظت از آن به دليل مواردي چون خطرهای طبيعي، دزدان دريايي و يا تمام شدن سوخت آنها بود. فاصله آن را تا شهر آبادان دو فرسنگ، ۱۰ فرسنگ و شش ميل بيان كرده‌اند.
محمد بن نجيب بكران در سال ۱۰۱۰ هجري قمري مي‌گويد: ... و موضعي ديگرست هم درين درياي مکران، كه كشتي را آنجا خوف باشد و آن بر ۲ فرسنگي عبادان است، آنجا كه دجلة بغداد بدين دريا مي‌رسد و آن موضع را خشبات گويند و كشتي آنجا بر زمين نشيند، مگر به وقت مد دريا.
همچنين بار تولد در كتاب«تذكره جغرافياي تاريخي ايران» در اوايل قرن بيستم ميلادي به شرح بين‌النهرين كه مي‌رسد بيان مي‌كند: ... مسير عمده‌ي دجله در نزديكي قريه عبادان بر راهي كه از بصره به دریای فارس مي‌رفت در دوازده فرسخي بصره به دريا مي‌ريخت. در دو فرسخي عبادان لنگرگاه خشبات (يعني ابنيه چوبي) واقع بود كه از آنجا به كشتي سوار مي شدند ... .
تا پیش از به‌كارگيري كشتي‌هاي لايروبي‌،به علت ژرفای كم انتهاي اروندرود (بويژه به هنگام جذر دريا) و همچنين جهت نگهباني اين منطقه از هجوم دزدان دريايي، خشبات در نزديكي آبادان وجود داشته است. در واقع وجود خشبات بيشتر به علت عمق و عرض و اروندرود در محل ورود به خليج فارس بوده است، دیگر اين كه عامل اصلي آن ته نشين شدن گل ولاي كارون، دجله و فرات در اين منطقه بوده است.
بادهای آبادان
بادهاي آبادان بر سه نوع است. نخست «بادهاي منظم فصلي» كه در اثر تغييرات فشار هوا در فصل‌هاي گوناگون سال به وجود مي‌آيند و معمولاً شديد نيستند، مگر عامل جوي ديگري موجب توان‌مندی آنها شود. اگر هوا خنك باشد، نسيم ملايمي بوجود مي آيد و برعكس اگر هوا گرم باشد، بادي آزار دهنده و سوزان می‌وزد.
دوم «بادهاي محلي» كه خود بر دو نوع است: «باد شمال» و «باد شرجي». باد شمال از جريان‌هاي مديترانه‌‌اي است كه به ايران مي‌رسد. اين باد در تابستان به طور خشك و دايمي مي‌وزد. باد شمال در زمستان اغلب توفان‌هاي ناگهاني و خطرناكي بوجود مي‌آورد ولي در تابستان از ۱۵ خرداد تا آخر تير (۴۰ روز)با نظم و شدت فوق‌العاده مي‌وزد. وزش ناگهاني و شديد باد شمال، هميشه براي قايق‌هاي كوچك ماهيگيري خطرناك است. وجود بادهاي شمالي در آبادان، رطوبت وسط روز را كاهش داده و گرما را قابل تحمل مي‌كند. باد شمال كلاً ۹ ماه در آبادان مي‌وزد.
باد شرجي از جنوب غربي مي‌وزد و با گذر از خليج فارس مرطوب شده و با توجه به بالا بودن درجه حرارت هوا تا حدود زيادي سنگين مي‌شود و نفس كشيدن را به ویژه براي كساني كه مشكلات تنفسي دارند، دشوار مي‌كند. اين باد بسيار نامطلوب است و سبب تغييرات كلي در آب و هواي آبادان مي‌شود. اين تغييرات آب و هوايي جزيره‌ي آبادان و پیرامون آن را به شدت تحت تأثير قرار مي‌دهد. اين باد از زمستان تا اواسط بهار در آبادان مي‌وزد، اما معمولاً در اوايل تابستان هم احساس مي‌شود. چون معمولاً مرطوب و گاهي توأم با ابر و مه است، هر از گاهی سبب بارندگي مي‌شود.
نوع سوم بادهاي آبادان «باد سموم» ‌يا «سام» است كه از عربستان مي‌وزد و هميشه خاك و شن همراه دارد. اين باد بسيار خشك، گرم و سوزنده است. وزش آن به هنگام تابش آفتاب به ویژه در ميانه‌ي رود شخص را مسموم مي‌كند. حمزه اصفهاني مؤلف كتاب«سني الملوك الارض و الانبياء» درباره‌ي اين باد و گذر آن در آبادان مي ‌نويسد:
... در سال ۲۳۴ هجري قمري باد سموم شديدي وزيد كه مردم مانند آن نديده بودند. مدت آن زياد از ۵۰ روز بود. آغازش از سوم حزيران و انجامش آخر تموز، اين باد كوفه، بغداد و واسط را فرا گرفت و به عبادان رسيد و از اواسط به اهواز رفت و همگي رهگذران و كاروان‌ها را بكشت و چون به همدان رسيد، مزارع را بسوخت و در صحراي سنجار موصل هر بشر و شجر و دابه را هلاك كرد و بازارهاي موصل چند روز تعطيل شد و راه دهات از شهر منقطع گرديد ... .
اين گونه بادها هر چند سالي يكبار در آبادان مي‌وزد و آسمان روز را همانند شب كاملا تيره و تاريك مي‌كند. البته همه ساله نوع ملايم‌تر آن مي‌وزد كه با خاك و گرد و غبار توأم است و تا حدودي شرايط عادي زندگي را دچار اخلال مي‌كند.

مسجد رانگونی‌ها
نخستین گروه انگلیسی که به آبادان آمدند در واقع کارکنان پالایشگاه رانگون برمه بودند . این گروه با خود یک عده دستیار به آبادان آوردند که بیشتر رانگونی و مسلمان بودند. از این رو درصدد تا سیس مسجد با معماری زادگاه خود بر آمدند که با موافقت و همکاری شرکت نفت روبه‌رو گردید. این ساختار با معماری ویژه و منحصر به فرد خود، به یکی از کهن‌ترین و دیدنی‌ترین ساختارهای شهر آبادان است.
ساختار دیدنی دیگر آبادان، مسجد و کلیسایی است دیوار به دیوار و در زمینی مشترک، که بیانگر روح لطیف بزرگوار و انسان‌دوست ایرانی است.

آبادان
آبادان مرکز شهرستان آبادان ، در جنوب غربی ایران و در استان خوزستان واقع است.این شهر مهمترین شهر خوزستان پس از اهواز است
موقعیت جغرافیایی این شهر در درازای ۴۸ درجه و ۱۷ دقیقه و پهنای جغرافیایی ۳۰ درجه ۲۰ دقیقه و با بلندای ۳ متر از سطح دریا و با پهناوری ۲۷۹۶ کیلومتر مربع است. دارای فرودگاه و بندر است که به دلیل داشتن پالایشگاه نفت و راهبردی بودن و هم مرزی با کشور عراق از زمان جنگ جهانی دوم از پراهمیت‌ترین شهرهای خاورمیانه و ایران بوده‌است.

جمعیت شهر آبادان طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۱۷٬۹۸۸ نفر [۱] و جمعیت نسبی در هر کیلومتر مربع ۱۷۱ نفر است که بخشی از جمعیت آن بویژه در مناطق روستایی را ایرانیان عرب تشکیل می‌دهند. در آبادان یکی از بزرگ‌ترین پالایشگاه‌های نفت جهان قرار دارد. نفت از اغلب مناطق خوزستان با لوله به این شهر میرسد و پس از تصفیه به کلیه جهان صادر می‌شود. نزدیکترین شهر به آبادان، خرمشهر است که حدود ۱۵ کیلومتر با این شهر فاصله دارد. خاک آبادان را آبرفت رودهای کارون و دجله (که به هم پیوسته‌اند) پدید آورده‌است. شهر آبادان درون خشکی ای است که گرداگردش رود است. این خشکی به جزیره آبادان شناخته شده‌است. شهر آبادان و همچنین بخش اروندکنار و نیمی از شهر خرمشهر در این جزیره‌اند.رودهای گرداگرد آبادان که همگی به خلیج فارس می‌ریزند از دو رود بزرگ‌تر پیشیاد دجله و کارون است. بزرگ‌ترین شاخه‌ای که از برخورد این دو رود پدید آمده‌است اروندرود است. بخش دیگر این رود که در آنسوی این جزیره روان است و اهمیت کمتری دارد بهمن‌شیر خوانده می‌شود. رود بهمنشیر در بخش‌هایی از گذرگاهش کارون هم خوانده می‌شود.
نام این شهر در گذشته «عبادان» بوده است.
در سال ۱۳۱۴ طی مصوبه شورای وزرای وقت نام عبادان به آبادان تغییر یافت.بخشی از جزیره آبادان در دوره ساسانیان بهمن اردشیر خوانده می‌شده‌است که نام رود بهمنشیر یادگار آن نام کهن است.اوپاتان نیز که نام کهنتر آبادان است امروز بیشتر زیب شرکتها و سازمانها در شهر آبادان است.به دلیل وجود زیارتگاه کوچکی که ادعا می‌شود خضر نبی در آن دیده شده‌است گاهی به این منطقه نام مذهبی جزیرةالخضر هم داده شده‌است.

بیشتر مردم این شهر از آغاز ساخت پالایشگاه در این شهر از گوشه گوشه ایران و به ویژه از بخش‌های جنوبی،مرکزی و غربی کشور به این شهر کوچ کردند و با هم جامعه و فرهنگ این شهر را ساختند.نخستین مردمانی که در شهر آبادان جاگیر شدند از شمال خوزستان بودند.با رونق بیشتر این شهر مردم در جستجوی کار از جاهای دورتر به این شهر آمدند.بیشتر ایشان از استان فارس و بوشهر بودند.از آمیزش این مردمان جامعه،لهجه و فرهنگ آبادنی پدید آمد؛چنانکه لهجه آبادانی آمیزه‌ای از لهجه‌های مردمان سه نقطه پیش یاد است.اشغال ایران در جنگ دوم جهانی بر رونق و اهمیت این شهر استراتژیک افزود.در واقع عمده پیشرفت این شهر در دوره پهلویها و به ویژه دومین شاه این دودمان بود.با رویداد انقلاب اسلامی و پس از آن جنگ ایران و عراق این شهر رو به ویرانی نهاد و بسیاری از مردمش به شهرهای دیگر و به ویژه به بیرون از کشور کوچیدند و بیشتر آنان نیز دیگر بازنگشتند
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

City Abadan IRC870924
Copyright © Iran Culture. All rights reserved

2008-12-13T11:50:00.000-08:00

Mysterious Cemetery
Other Names, No Name Cemetery , Unknown Cemetery, Ceremony of Goddesses
Location , Golestan Province Iran 70 km north of Gonbad Kavoos
There is a mysterious cemetery near Khaled Nabi (the prophet) tomb, in Golestan Province Iran, 70 km from north of Gonbad Kavoos. For some known reasons, this site is not mentioned in Iranian guide books and there is no name for it, no sign among the shrines above to point the way, you can not find any map or any information about this graveyard in Iran Cultural Heritage, Handicraft & Tourism organization.

Mysterious Cemetery Photo Gallery by Ardeshir Soltani

The interesting thing about this, besides being closed to a prophet tomb is the graveyards unusual gravestones which identifies the gender of buried people by the female and male’s genital organs.

The phalluses are for men, while cross shaped shows ovaries and wombs mark the graves of women. So strange how they knew this, when they could not write or date the stones ? Some of the stones are more than three metres high and a couple of meters deep below the ground. It does not look like any Iranian cemetery nor any other nations graveyards who used to live in and around Iran in recent or past time.

Ceremony of Goddesses
Masoud Soheili
At the northeast of Iran, in Turkmen semi-desert zone, Golestan Province, at the border of Turkmenistan, at the top of a chain of mountains, there is an unknown site with a lot of statues, “Phallus”.
First, it reminds us the Goddess of the Birth, like the ones in India and South-west Asia. But, it’s completely different. Here, its shape is completely like the real Phallus, and some others like the upside-down one, or maybe a figure of a woman, showing the body and the breasts.

With more thought, and seeing the arrangement of the statues, you see a cemetery in front of yourself. The stone-tombs are in the shape of Phallus and upside-down Phallus. The heights are different, from 60 cm to 3 meters, due to the age of the deceased people.
It seems that the upside-down statues are the tombs of the women and the normal ones are the tombs of the men. The ones with lower heights are belonged to the children, boy and girl, two different shapes.

There is a special location for the ruler of the region. At the top of highest mountain, the King and the Queen are buried. The other people are buried as seen in the arrangement of the even new cemeteries in the region.
Some statues are fallen down or broken, as some people always looking for treasures in such regions. For installing the statues, the length of it underground is equal to its length outside.

There is no written text on these unknown statues. These shapes shows the thought of Persian people in Elam era and the importance and the sanctity of the sexuality at that time, as it was usual in that era in the other parts of the world, in other civilized societies, India, South-east Asia…
The site is located at a place that some four religious places (Imam-zadeh Khaled Nabi, his uncle and his cousins) are located too, at a higher position. At the higher point, there is a place, with some rectangular 2 meters height woods, which cures toothache, if someone tooth touches the woods. These religious places belong to about some 200 years ago or less; but it seems that this site has about 5000 years old and belongs to Elam era in ancient Persia.

There are also other ideas on this site. Some people say that this site was a temple a day. It doesn’t seem right. There’s no sign of a structure. These symbols do not shape a construction too. Others say that each statue was a private goddess for a limited people, for example for a family… (as Totems for North Americans), but, anyway, a cemetery or a gathering of goddesses… it should be near a city or a big village… where people could have easy access to it. At the top of a range of mountains, far from every civilization, long cold winters, could not place anything such this. Surely, there was a great gathering of people here at 5000 years ago. Nothing is left now!

The local people have different ideas for these statues. Some says that the upside-down statues are the soldiers, and the Phallus statues are their swords. When the soldiers wanted to rush the Imam-zadeh, they changed to stone…

These symbols of sexuality have their best show off at spring, when the mountains are green with grass and herbs, and are rather red with wild Anemone. The site has a complete erotic shape; these statues with combination of the special forms of the hills and mountains are completely erotic; I’ve never seen such hills before.
At spring with green background and at winter with the white one, a photographer could take the best forms and photos there, and of course erotic photos too. Enough light, make it easy to use 100 ASA films. Konica film (with most-blue color) and a polarized filter, results a good blue for this strange scenery. Normal & Tele lenses have the most use for the photography of this site, and a wide lens to have some total views.

How to go there:
From Kalaleh city in Golestan Province Iran:
Kalaleh (Road to Moraveh Tapeh) > Tambr Ghare Ghozi > Yeli Badragh > Gacheh Soei > Khaled Nabi

Map for Mysterious Cemetery near Khaled Nabi Prophet Tomb

Distance:
Kalaleh to Tambr Ghare Ghozi 13Km
Tambr Ghare Ghozi to Yeli Badragh 5Km
Yeli Badragh to Gacheh Soei 34Km
Gacheh Soei to Khaled Nabi 6 Km

GPS waypoints:
Kalaleh
Tambr Ghare Ghozi Junction
37-29-04 N
55-30-37 E
133 M

Yeli Badragh Junction
37-32-58 N
55-28-37 E
206 M

Gacheh Soei
37- 41-56 N
55-24-13 E
325 M

Khaled Nabi
37-44-36 N
55-24-40 E
682 M

Cemetery 1
37-44-40 N
55-25-14 E
600 M

Cemetery 2
37-44-26 N
55-25-21 E
584 M

Map for Mysterious Cemetery near Khaled Nabi Prophet Tomb

گورستان باستانی نا شناخته مجاور آرامگاه خالد نبی
در کنار آرامگاه خالد نبی گورستان ناشناخته بزرگی بر روی تپه ماهورهای اطراف قرار دارد که دارای ستون های سنگی تراشیده و سنگ مزارهای ایستاده عجیبی هستند که از نظر شکل و نوع با دیگر سنگ مزارهای شناخته شده ایران و جهان متفاوت است . در این گورستان در حدود‪ هشتصد سنگ مزار ( ستون های عجیب و غریب قد کشیده و ایستاده ) با اندازه های مختلف از یک تا سه متر دیده می‌شود . شاید بتوان گفت که اندازه و ارتفاع ستون ها بیانگر سن و سال و جایگاه اجتماعی افراد است

ابهامات زیادی در مورد زمان و چگونگی پیدایش این گورستان و افراد مدفون در این گورستان تاریخی مطرح است که هنوز پاسخ درستی برای انها موجود نیست و اسرار این گورستان ناشناخته همچنان پنهان است. تاکنون تحقیق و کاوش باستان‌شناسی در این منطقه صورت نگرفته است تا مشخص کند اینها چه قوم سخت کوشی بوده اند که توانسته اند این سنگهای سنگین و تراش داده‌ را در شکل‌ها و ابعاد مختلف در شرایط بسیار سخت و ناهموار طبیعی به قله کوه تا ارتفاع تقریبی 700 متری حمل کرده و بر سر آرامگاه بستگان خود نصب کنند .

نکته عجیب همسایگی این سنگ قبرها با مزار پیامبر خالد نبی است و همچنین اینکه برخی از این ستون های سنگی به شیوه ادیان ابراهیمی ختنه شده اند.
نکته عجیب دیگر اینکه هیچ سنگ نوشته ای در این گورستان وجود ندارد ( بجز یک مورد که آن هم یک یادگاری و نوعی شیطنت و خراب کاری است ) به نظر میرسد که این افراد سواد نوشتن نداشته اند ویا مرسوم نبوده که روی سنگ قبر تاریخ ویا متنی را بنویسند. ولی آنچه مسلم است افراد با دانشی بوده اند که حتی ارگانهای داخلی انسان را میشناختند

هر چند آرامگاه خالد نبی و گورستان ناشناخته بزرگ مجاور آن در سال1380 توسط اداره میراث فرهنگی و گردشگری استان گلستان در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است با این وجود این مجموعه بزرگ تاریخی نیز مانند دیگر آثار باستانی ایران از دستبرد سارقان اشیاء عتیقه و افراد نا آگاه مصون نمانده است . بیشترین خسارت به این مجموعه توسط افراد ناآگاه صورت گرفته است که تعداد زیادی از این سنگ مزارها را شکسته و بداخل دره ها انداخته اند
هنوز نام این گورستان باستانی برای خیلی ها مشخص نیست و از آن با نام گورستان ناشناخته و یا گورستان مرموز یاد میشود
در بیشتر نقشه های ایران و راههای کشور اثری از این مکان دیده نمیشود . در بروشورهای سازمان میراث فرهنگی هم بدالیل مشخصی تاکنون اطلاعاتی برای عموم در این زمینه منتشر نشده

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

Cemetery Mysterious IRC870923B
Copyright © Iran Culture. All rights reserved

2008-12-13T10:30:00.000-08:00

Zigurat Chogha Zanbil
My special thanks to Mr. Jafar Sepehri.
Chogha Zanbil (Persian: چُغازَنبیل) is an ancient Elamite complex in the Khuzestan province of Iran. It is one of the few extant ziggurats outside of Mesopotamia. It lies approximately 25 kilometeres west Dezfoul, 45 kilometres south of Susa and 230 kilometres north of Abadan by way of Ahvaz, which is 120 kilometres away.

Zigurat Chogha Zanbil Photo Gallery by Ardeshir Soltani

It was built about 1250 BC by the king Untash-Napirisha, mainly to honor the great god Inshushinak. Its original name was Dur Untash, which means 'town of Untash', but it is unlikely that many people, besides priests and servants, ever lived there.

Zigurat Chogha Zanbil Photo Gallery by Jafar Sepehri

The complex is protected by three concentric walls which define the main areas of the 'town'. The inner area is wholly taken up with a great ziggurat dedicated to the main god, which was built over an earlier square temple with storage rooms also built by Untash-Napirisha. The middle area holds eleven temples for lesser gods. It is believed that twenty-two temples were originally planned, but the king died before they could be finished, and his successors discontinued the building work. In the outer area are royal palaces, a funerary palace containing five subterranean royal tombs.

Although construction in the city abruptly ended after Untash-Napirisha's death, the site was not abandoned, but continued to be occupied until it was destroyed by the Assyrian king Ashurbanipal in 640 BCE. Some scholars speculate, based on the large number of temples and sanctuaries at Chogha Zanbil, that Untash-Napirisha attempted to create a new religious center (possibly intended to replace Susa) which would unite the gods of both highland and lowland Elam at one site.

Archaeological excavations undertaken between 1951 and 1962 revealed the site again, and the ziggurat is considered to be the best preserved example in the world. In 1979, Chogha Zanbil became the first Iranian site to be inscribed on the UNESCO World Heritage List.
Wikipedia

Zigurat of Chogha Zanbil (Tchogha Zanbil)
"The ruins of the holy city of the Kingdom of Elam, surrounded by three huge concentric walls, are found at Tchogha Zanbil. Founded c. 1250 B.C., the city remained unfinished after it was invaded by Ashurbanipal, as shown by the thousands of unused bricks left at the site."
One of the most significant 13th century BC architectural works of Iran is the Choqa Zanbil, an ancient complex in the Khuzestan province of Iran.
In 1979, Choqa Zanbil became the first Iranian site to be inscribed on the UNESCO World Heritage List
It is one of the few extant ziggurats outside of Mesopotamia (the other is Sialk). It lies approximately 45 kilometers south of Susa and 230 kilometers north of Abadan by way of Ahvaz, which is 60 kilometers away.
It was founded in the 13th century BC by King Untas Napirisa and abandoned after his death. Only a few priests continued to live on the site until its destruction in 640 BC by the Assyrians.
The western vaults of Choqa Zanbil Temple were so skillfully built that at present, even after three thousand years, they remain in marvelously good conditions. The vaults are constructed on prolonged corridors and over internal staircases of the temple and represent an extraordinary achievement in the architecture of ancient Iran.

But it is unlikely that many people, besides priests and servants, ever lived there. The complex is protected by three concentric walls which define the main areas of the 'town'. The inner area is wholly taken up with a great ziggurat dedicated to the main god, which was built over an earlier square temple with storage rooms also built by Untash-Napirisha. The middle area holds eleven temples for lesser gods. It is believed that twenty-two temples were originally planned, but the king died before they could be finished, and his successors discontinued the building work. In the outer area are royal palaces, a funerary palace containing five subterranean royal tombs, and a necropolis containing non-elite tombs.
There is no adequate water source near Choqa Zanbil, and in order to secure a supply to the town's inhabitants, the king dug a great canal from a river many kilometers away. This canal was a massive work at the time, and a length of it is yet in use.
Archaeological excavations undertaken between 1951 and 1962 revealed the site again, and the ziggurat is considered to be the best preserved example in the world.
Huge ziggurats relieved the flat monotony of the Mesopotamian plain, ritual imitations of the familiar sacred mountains that ring the Iranian Plateau. Thus, even if the impressive development of these colossal structures was Mesopotamian, their inspiration and meaning was clearly Persian. The men who came down from the eastern lands could not bring with them their mountains, so they made their own "holly hill" or "mountain of all lands"."
The ziggurats serve as both temples and tombs with splendid tile work and inscriptions.
Irpedia

چُغازَنبیل
چُغازَنبیل نیایشگاهی است باستانی که در زمان ایلامیها و در حدود ۱۲۵۰ پیش از میلاد ساخته شده است. چغازنبیل بخش به‌جا مانده از شهر دوراونتش است.
این سازه در ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو جای‌گرفت.
چغازنبیل در جنوب غربی ایران و در استان خوزستان جای‌گرفته‌است. این سازه در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر باستانی شوش در طول جغرافیایی ۴۸ دقیقه و ۳۰ثانیه و پهنای جغرافیایی ۳۲ دقیقه می‌باشد.
این نیایشگاه توسط اونتاش گال (پیرامون ۱۲۵۰ پ.م.)، پادشاه بزرگ عیلام، و برای ستایش ایزد اینشوشیناک، نگهبان شهر شوش، ساخته شده است.

مکان جغرافیایی زیگورات (معبد هرمی شکل چند طبقه)چغازنبیل در ۴۵ کیلومتری جنوب شهر شوش در نزدیکی منطقه باستانی هفت تپه می باشد . ( در محور اصلی شوش به اهواز ) بلندی آغازین آن ۵۲ متر و ۵ طبقه بوده است. امروزه ارتفاع آن ۲۵ متر و تنها ۲ طبقه و نیم از آن باقی مانده است. «چغازنبیل» که نام باستانی این بنا بشمار می‌آید، واژه‌ای محلی و مرکب از دو واژه چُغا (به معنای تپه در زبان لری) و زنبیل است که اشاره ای است به مکان معبد که سابقا تپه بوده و آن را به زنبیل واژگون تشبیه می‌کردند. این مکان نزد باستانشناسان به دور-اونتَش معروف است که به معنای دژِ اونتش است. اونتاش گال پادشاه عیلامی است که دستور ساخت این شهر مذهبی را داده است. بنای چغازنبیل در میانه این شهر واقع شده است و مرتفع‌ترین بخش آن است.

بروشور راهنمای مجموعه، سازمان میراث فرهنگی، 1386بلندی آغازین این بنا ۵۲ متر در قالب ۵ طبقه بوده است. امروزه ارتفاع آن ۲۵ متر و تنها دو طبقه و نیم از آن باقی مانده است. مسیر دستیابی به چغازنبیل از طریق جاده اهواز به شوش است اما مکان آن دقیقاً بین شوشتر و شوش وجنوب شهر دزفول در کناره رود دز قرار دارد و این خود حکایت از این دارد که در زمان ایجاد زیگورات شهرهای دزفول (روناش) و شوش و شوشتر هر سه وجود داشته اند. این نیایشگاه توسط اونتاش ناپیریش (حدود ۱۲۵۰ پ.م.)، پادشاه بزرگ عیلام، و برای ستایش ایزد اینشوشیناک، الهه نگهبان شهر شوش، ساخته شده است. و در حمله سپاه خونریز آشور بانیپال به همراه تمدن عیلامی ویران گردید. قرنهای متمادی این بنا در زیر خاک به شکل زنبیلی واژگون مدفون بود تا اینکه به دست رومن گیرشمن فرانسوی در زمان پهلوی دوم از آن خاکبرداری گردید. گرچه خاکبرداری از این بنای محدب متقارن واقع شده در دل دشت صاف موجب تکمیل دانش دنیا نسبت به پیشینه باستانی ایرانیان گردید اما پس از گذشت حدود ۵۰ سال از این کشف، دست عوامل فرساینده طبیعی و بی دفاع گذاشتن این بما در برابر آنها آسیبهای فراوانی را به این بنای خشتی - گلی وارد کرده و خصوصا باقیمانده طبقات بالایی را نیز دچار فرسایش شدید کرده است.

چغازنبیل جزوه معدود بناهای ایرانی است که در فهرست آثار میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. ضمناً در بعضی از کتب تاریخی نام قدیمی شوش، چغازنبیل نامیده شده است.
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چغازنبیل
در 45 کیلومتری جنوب شرقی شهر شوش یکی از اعجب انگیزترین آثار باستانی جهان
متعلق به 3200 سال پیش مشهور به زیگورات چغازنبیل وجود دارد . چغازنبیل به ساختمان طبقاتی معبد ایلامیان که توسط اونتاش گال پادشاه این قوم در سال 1250 قبل از میلاد ساخته شد اطلاق می شود . این بنا با ابعاد 105*105 متر وارتفاع 53 متر( در گذشته 52 متر ارتفاع داشته است واکنون 25 متر از آن باقی است) از بزرگترین زیگوراتهای جهان محسوب می شود .

عملیات باستان شناسی در این بنا از حدود سال 1325 خورشیدی آغاز گردید وتا سال 1341 ادامه داشت . چغازنبیل به بنای زیگورات محدود نمی شود بلکه مشتمل به حصاری است که با وسعت 800*1200 متر حول یک مجموعه گرد آمده است . محوطه مقدس چغازنبیل از طریق هفت دروازه با محیط اطراف ارتباط دارد . در درون این مجموعه سه معبد با حیاطهای سنگ فرش وانبارهای متعدد آلات وادوات جنگی قرار دارد .
شبكه ملي مدارس ايران - رشد

Mt Damavand
Find detailed info for Hiking & Trekking Mt Damavand. Climbing and ski mountaineering tour Mt Damavand and Iran mountains, nature and ecosystem. GPS track landmark , route and trail map Damavand. Itinerary climb timing, experienced mountain guide for Mount Damavand. Photo, picture and video Mt Damavand. News 2008, 2009, google earth satellite image, weather damavand iran دماوند ایران in
Mount Damavand Guide :
All Camps, Equipment , FAQ , Google Earth , GPS Landmark , How To Climb , Mt Damavand Info , Photo Gallery Routes , Ski Mountaineering , Thermal Spring , Timing , Tour , Video Clips , Weather

Zigurat Chogha Zanbil IRC870923
Copyright © Iran Culture. All rights reserved